
Herborg Joensen (Mynd Vagnur)
Tá tað hoyrdist, at Herborg Joensen var farin 75 ára gomul, kom mær til hugs tvær myndir av Herborg, sum eg á sinni tók, og sum eru í myndagoymslu. Onnur myndin í kvinnudysti millum Neistan og Kyndil og hin, tá hon var gestur í hondbóltsgrein, eg á sinni skrivaði.
Í hondbóltshøpi var Herborg heilt serlig, tí hon var ikki uppvaksin í Kyndli. Hevði ikki spælt gentuhondbólt ei heldur spælt hondbólt á Toftum, har hon vaks upp. Barnaheimið hjá Herborg og teimum var uppi á Regni á Toftum. Foreldrini vóru Johan Olsen av Toftum og Andrea úr Svínoy. Herborg og tey vóry tíggju systkin: Elisabeth, Páll, Dina, Gutti, Herborg, Árna, Jonhard, Essimi, Jóna og Jógvan Martin.
Herborg kom til Havnar um seytjan ára gomul. Hon arbeiddi millum annað á Sjómansheiminum, áðrenn hon fór at arbeiða á vaskarínum á Landssjúkrahúsinum. Har gjørdist hon skjótt leiðari.
Herborg var farin um tey tjúgu árini, áðrenn hon leitaði sær niðan í Høllina á Hálsi til tess at vita, um hon slapp at venja við neistakvinnum. Men komin í høllina vandu kyndilskvinnur og ikki neistakvinnur. Kyndilskvinna bað Herborg bara koma at venja við teimum, og hetta skuldi seinni gerast stórur fongur fyri Kyndil bæði sum spælari, nevndarlimur og forkvinna. Herborg hevði serligt ágrýtni bæði á vølli og í felagsskapinum, sum kom Kyndli til góðar á fleiri mótum. Læs resten →