Skonnartin Polo farin við Kongabrúnna. (Mynd Snæbjørn Hansen)

Um dagarnar fekk eg áhugaverda mynd, sum Snæbjørn Hansen, sáli, tók. Hendingin var serlig, tá skonnartin Polo rendi á danska farmaskipið Gerdu Rarberg, sum lá við bryggju í Havn. POLO var komin úr Klaksvík til Havnar og skuldi leggja at bryggju. Men tað vildu so illa til, at umstýringin sveik, so Polo fekk ikki bakkað.

Eftir samanstoytin helt Polo leiðina inn eftir Eystaruvág og tók botn . Læs resten →

At hyggja at fossinum er vakurt og dragandi. Øgilig vatnmongd, sum eisini kemur longu leiðina langt inni í Havnardali. (Mynd Vagnur)

Vøkur at ganga úr Sandagerði og niðan ímóti Spinnarínum við Mylluhylin. Herfyri var áarføri, og Sandá var vøkur og stór. Áarvøksturin var so stórur í nógva regninum, at nógvur sandur í Sandagerði er farin út á sjógv, og sandurin fingið annað skap í oysandi regninum. Stóri fossurin er var so stórur, vakur og dragandi, at tú kanst standa leingi og hyggi í fossin, meðan tankarnir reika. Og ungdómsminnini eru nógv í Sandagerði, har vit sum unglingar svumu og spældu. Læs resten →

Áskoðararnir á “Ískaiini” sýntist fegnir at síggja vakra æðuflokkin fara fram við bryggjuni. (Mynd Vagnur)

Júst, sum skotið var fyri 8-mannaførunum undir Argjalandi á ólavsøku í 2014, kom ein vakur æðuflokkur úr Vágsbotni framvið “Ískaini” og helt leiðina inn í Álaker. Æðuflokkurin órógvaði ikki kappróðurin, tí æðurnar svumu nær landi. Mikkjal av Ryggi skrivar millum annað í Fuglabókini um æðuna, at æðan er einasti fuglur av antarsløgunum, sum nógv er til av í Føroyum. Læs resten →

HR vinir hava evnað krossin. Tønnis var góður við Havnar róðrarfelag. (Mynd Vagnur)

Av og á gongur leiðin út á kirkjugarðin at vitja foreldur og onnur. Og henda dagin steðgaði eg við grøvina hjá Tønnis Wardum, sum fór eftir ólavsøku í fjør. Føddur 9. apríl 1949 og farin 2. august 2025.

Vanligt er eftir jarðarferðir, at familjan antin leggur minni stein við fornavni á grøvina ella hvítan kross fyri eitt ár seinni ella meira at fáa sett upp endaliga gravsteinin. Moldin skal hava tíð at seta seg. Læs resten →

Fólk høvdu stóran áhuga fyri bjargingarroyndunum. (Myndasavn Páll Hellu)

Eg fekk tvær góðar myndir sendandi frá Páll Hellu úr Vestmanna. Fór at kann nærri, hví so nógv fólk vórðu savnað yviri í Trøð seínast í 1950-árunum. Eg vendi mær fyrst til Marius Rein, og fór siðani á heimasíðuna hjá Havnar Bjargingarfelag og Sjóvar kommunu og hugdi í eitt FF-blað. Marius Rein sigur soleiðis: – Myndirnir siga frá bjargingarroyndum, sum íslendingar skipaðu fyri, eftir at íslendski trolarin “Góðanes” sakk við flesjarnar 2. januar í 1957. Allir menninir bjargaðust uttan ungi skiparin, sum druknaði. Illa var statt við bjargingarútgerð í Føroyum um hetta mundið. Og Marius heldur fram: Greinin skrivað í 2016. Læs resten →

Vøkur mynd av føroyskari slupp. Eingin motorur og eingin telefon. Haldi, at sluppin júst er komin inn um Borðuna.

Myndina omanfyri keypti eg Undir Glasheyggi fyri nú mansaldur síðani. Helt tá, at myndin var serlig, tí einki navn og einki nummar. Ein deyðsiglari við ongum motori og donskum flaggi upp í mastrini.Myndin hongur ramma inn á skrivstovuni.

Tað var miðskeiðis í 1870 – árunum, at Føroyar fóru frá at vera bóndasamfelag og so líðandi til fiskiveiðusamfelag. Næstu árini vóru umleið hálvannaðhundrað sluppir keyptar úr Skotlandi og Hetlandi. Nú kundu ungir mennn forvinna sær pening umborð á slupp og harvið seta búgv. Læs resten →

Hugaligt at práta við Eigil Lyngsø. (Mynd Vagnur)

Sunnumorgun fyri tíggju árum síðani bankaði á dyrnar hjá okkum, og í durinum stóð  Eigil Lyngsø. Ørindini vóru at geva mær tríggjar áhugaverdar hondbóltsmyndir, tí Eigil, sum kom til Føroya í 1957, spældi hondbólt við Neistanum. Hann helt, at eg kundi brúka myndirnar til okkurt í míni skriving um føroyska hondbóltssøgu, og tað kann eg. Tá vit løtu seinni sótu í køkinum og tosaðu um hondbólt og ymist annað, fekk eg at vita frá Eigili, hvussu til tilvildarligt var, at hann bleiv búgvandi í Føroyum, tí upprunaliga skuldi hann bara arbeiða sum frisør í Havn í hálvt ár. Eigil greiðir soleiðis frá: Læs resten →

Nóloyingar skoru torv á Borðuni og sigldi torvið við árabáti heim í bygdina. Mynd Monika

Ongantíð havi eg verið úti á Borðini, men fleiri ferðir siglt fram við, tá vit vóru á floti har suðuri. Suður/eystur úr Káplinum, sum vit plagdu at siga. Eg hevði ein pápabeiggja, sum ungur setti sær fyri at vitja allar bygdir í Føroyum eisini úti á Borðuni, og so var gjørt. Tá var vegasambandið ikki sum nú. Men sjálvur havi eg tildømis ikki verið úti í Dímun og á nógvum oyggjum norðanfyri. Hví, ja Guði viti hví? Læs resten →

Standandi f.v: Sigmundur Hammer, Petur Ovi Vesturtún, Rasmus Joensen og Regin Ellingsgaard. Fremst f.v: Bynni Lamhauge, Eyðun Husgaard, Helgi Sivertsen og William Hansen.

Fekk um dagarnar forvitnisliga mynd sendandi frá vinmanni. Myndin er frá 1967 og er av unglingaliði hjá Kyndli. Serligt við myndin er, at fýra eiðisdreingir standa aftast og fýra havnardreingir fremst á myndini. So at finna út av, hví so var? Læs resten →

Alt var ikki so væl skipað har á leiðini í 1960-árunum. Húsini hjá Frazer síggjast við Jekaragøtu. (Mynd Havnin – fólk og yrki)

Myndin omanfyri er áhugaverd eisini fyri meg, tí myndin er tikin júst um tað mundið, tá eg fór í læru sum bilsmiður hjá Vilhelmi Nielsen. Hoyri fyri mær ljóðið frá grótsagini á Grótvirkinum, sum hevði heilt serligt ljóð. Síggi eisini fyri mær nógvu gravsteinarnar, sum stóðu uttanfyri. Henning Eysturoy, sum arbeiddi á stoypivirkinum, kendi eg heilt væl frá Neistanum, og eg minnist eisini, tá Frazier Eysturoy bygdi sær hús í Jekaragøtu, har hann hevði modellsnikkarí í fyrstu hædd. Frazer byrjaði í 1953 snikkaraverkstað í J.C. Svabosgøtu, og vit smádreingir vóru mangan inni hjá Frazari, har vit sluppu at síggja, hvussu hann meistarliga snikkaði til ymsu modellini. Frazer var eldri maður í okkara ungdómsverð, men hann doyði longu 53 ára gamal í 1977.

Alt har á leiðini Yvir við Strond var ikki so væl skipað. Barakkir frá krígnum, Serjantahúsini, bátar og verkstøð hvørt um annað. Økið niðanfyri vegin, har bátarnir standa, var steinsett fiskastykki, og har turkaði Carl á Lag fisk uttandura. Í 1933 var turkihúsið bygt á staðnum. Svørtu húsini norðanfyri stoypivirki meini eg teir í Geil bygdu, men tað kann onkur fáa okkum á pláss. Í 1950-árunum var heilt stór tilflyting til Havnar, og vit síggja raðhúsini “túnini” koma undan uppi á høvdini. Har gjørdist stórur býlingar við raðhúsum. (Vagnur)