Tók sína tíð at fáa Tórshavnar kommunu at vakna

Haldi, at Kollafjørður kom gjalda høgan kostna at leggja saman við Tórshavnar kommunu. (Mynd Vagnur)

Okkurt ruggar ikki rætt á havnarskrivstovuni í Havn, tá vit ferð eftir ferð hoyra um gamlar russiskar dangur, sum umskipa fisk millum hús í Tórshavnar kommunu. Er tað ikki við nýggju útbygdu havnina í Havn, so er tað á Sundi og nú aftur í Kollafirði. Endaliga hevur kommunan steðga og bannað hesum russisku skipum at umskipa fisk á Oyrareingjum. Tað skuldi bara mangla, tí kommunurnar serliga í Havn, Runavík og Klaksvík hava í ár runnið undan afturvendandi trupulleikunum. Rørandi at lesa lesarabræv á Vágaportalinum frá konu á Signabø, har hon kærur sín neyð. Eitt væl skiljandi neyðarróp.

Tórshavnar kommuna skal syrgja fyri, at allir borgarar í kommununi fáa náttarsvøvn, sum er treyt, at tú kanst liva og virka í gerandisdegnum. Stuðlið 100% Heimafriði, so kunnu summi fólk rópa okkum greinj. Tók í fjør heyst myndina omanfyri av russiskari dangu við bryggju á Oyrareingjum. Tá gjørdi mær endaliga greitt, hvussu illa hesi skip larma. Hoyrdist um alla bygdina sum strekkir seg av Signabø, Oyrareingjum og norður um Sjógv. Hetta djúpa tunga motoróljóðið, sum fer gjøgnum merg og bein. Borgarstjórin í Vestmanna gjørdi skjótt av og bannaði  hesum skipum atgongd til havnini í bygdini, og nú hava vit tí betur fingið nýggja býráðssamgongu í Havn, sum vit hava álit á fer av álvara til verka. Livst so spyrt. (Vagnur)

Landið má ikki lata Tórshavnar kommunu fara við Hoydølum

Hugaligt at spáka oman í Hoydalar. Serligur friður kemur á teg, og tankar reika, tá tú nærkast gomlu sanatoriuhúsunum. (Mynd Vagnur)

Herfyri spákaðu vit okkum niðan í Hoydalar. Settu bilin uppi við Hvítanesvegin, og so til gongu, har vit endaðu á Boðanesi. Frálíkur túrur, nógvir tankar og fleiri hugskot um Hoydalar.

Ávegis hittu vit eldri mann og konu, sum búgva í Vesturbýnum. Spurdi, hví tey vóru komin her á leiðina, og maðurin var skjótur at svara: – Hoyrn mín er vánalig, og mær dámar ikki at spáka á gongubreytunum, har vit búgva, tí høvd mítt og tað sindri av hoyrnini tolir ikki larmandi bilarnar. Les meira…

Jónhard á Hvítubrúgv Haraldsen

Jónhard í 40 ára føðingardegi hjá Birgiri Sondum.

Mong vóru vit, sum hvukku við, tá vit hoyrdu, at Jónhard á Hvítubrúgv Haraldsen fríggjadagin 30. apríl var farin 56 ára gamal. Tað var sum, at alt steðgaði í hugaheiminum eina løtu, og tankarnir fóru at reika um henda fitta, lívsglaða og arbeiðssama mannin, sum vit kendu á fleiri mótum. Var Jónhard nú vorðin so sjúkur, at hann alt ov ungur hevði lagt árarnir inn fyri seinastu ferð.

Her nøkur minni um Jónhard, sum tú serliga komst at kenna væl í Álakeri og í Høllini á Hálsi.

Jónhard var føddur 13. juli 1964 og búði fyrstu trý árini í Miðvági. Mamman Gunnvá er úr Miðvági, og pápin Axel sáli (1946-2005) var úr Sørvági. Systkini eru Sonja og Jákup.

Barnaheimið hjá mær er nærmasti granni hjá Skúlanum á Trøðni, og meg minnist nógvar næmingar og eisini Jónhard ganga í skúlanum, uttan tú tá komst á tal við teir. Axel, pápi Jónhard, arbeiddi eisini í skúlanum á Trøðni.

Hondbóltsfelagið Neistin skipaði árini 1988 til og við 2007 fyri tiltakinum Aftur í 60-árini í Høllini á Hálsi, og tá kom eg veruliga at kenna Jónhard. Eg var ein av høvuðsfyrireikarunum, og meg minnist fyrstu ferð, eg sá Jónhard við eldhuga bera stólar og borð, tá vit gjørdu klárt til tiltakið til bæði fríggja- og leygarkvøld. Les meira…

Grønlands Johan setti upp fyrsta hvalakjaftin í Rættará

Leggið merki til spíran, sum Mynde gjørdi nýggja. Og ein ryggjageilsi hongur í kjaftinum. (Mynd Vagnur)
Leggið merki til spíran, sum Mynde gjørdi nýggjan. Ein ryggjageisli hongur í kjaftinum. (Mynd Vagnur)

Amalia Joensen, kallað frú Joensen, hevði seinast í 1920-árunum og í 1930-árunum skúla í Christines Minde, og Amalia, sum var dóttir navnframa sýslumannin H.C. Müller, og maðurin, Johan Carl Joensen, áttu Christines Minde í 1930-árunum. Tá var katólska kirkjan niðurtikin. Hvat vita vit um Grøndlands Johan, eisini kallaður hvalastingarin, og hvat vita vit um teir tríggar hvalakjaftarnar, sum hava staðið og standa við Rættará? Eg havi tosað við Solveig Isfeldt, konu Gudmund, sála, eisini kallaður Mynde, sum var sonur Gudmund K. Isfeldt, sum keypti Christines Minde í 1944. (Skrivað í 2015) Les meira…

Úr myndasavninum – So gita vit árstal á áhugaverdari eldri mynd

Vit síggja fimm 10-mannafør fyri umleið trýss árum síðani. I summar fara uttan iva bara trý 10-mannafar at rógva kapp um meistaraheitið. 

Nógvar eru myndirnar, sum á ymsan hátt eru komnar í myndagoymsluna. Viðhvørt veitst tú ikki, hvør hevur tikið myndirnar, tí árini eru so mong, síðani eg savnaði eldri myndir. Mær dámar væl at fáa tíðarfest myndirnar, og besta reiðrið er at spyrja á bólkinum Gamlar myndir úr Havn. Nøkur sekund ganga, so eru fólk klár við viðmerkingum. Áhugaverd mynd omanfyri, sum nokk er tikin fyrst í 1960-árunum. Sigi hetta, tí verkstaðið hjá Vilhelmi Neilsen kemur undan, men niðari verkstaðurin er ikki á myndini. Kom har í læru sum bilsmiðjur í 1967, og tá var uppíbygningurin bygdur. Teir rógva kapp inn í Vágsbotn, og hetta fekk ein enda, tá Molin kom út í fulla longd í 1974.

Síðan er tað VBV bygningurin, sum ikki er har longur, og við Eystaru bryggju liggur vaktarskipið Ternan, sum einaferð sigldi við farmi og ferðafólki kring oyggjarnar. Rókur hjá Skipafelagnum liggur fyri teym, Ritan liggur við bryggju, og so er tað Útvarpsbáturin, sum fylgir kappróðrinum. Stuttligt at síggja, hvussu nógvir bátar hava fylgt kappróðrarbátunum frá Argjalandi inn í Vágsbotn. Eisini hugaligt at síggja pakkhúsini hjá Skipafelagnum, Baldslev, Timburhandlinum og Kartni Winther og teimum. (Vagnur)

Stóri steinurin, har Vesturkirkjan nú stendur, vekir nógv minni

Handan elsteyran sæst stóri steinurin, sum vit børn hildu okkum eiga. Nógv varð spælt á hesum steini. (Mynd Vagnur)

Vesturkirkjan er granni við barndómsheim mítt við Landavegin, og á bønum, har kirkjan stendur, spældu vit sum børn. Vesturkirkjan fyllir í hesum døgum fjøruti ár. Stóri steinurin á bønum vekir serlig minni, tí á steininum spældu og sótu børn dagliga. Steinurin var á ein ella annan hátt dragandi. – Vit áttu stóra steinin, og har kundu vit í friði sita við okkara dreymum, hildu vit. Grundarsteinurin til kirkjuna varð lagdur í 1968, men ikki fyrr enn 24. februar 1971 var samkoma á bønum, har menn frá byggifyritøkuni Lamhauge & Waagstein settu fyrstu spakarnar í hógvin. (Greinin er skrivað í 2015) Les meira…

Úr myndasavninum – Ungdómshugleiðingar um mynd frá 1958

Kappróður á ólavsøku 1958. Serligur dámar í Vágsbotni, tí bátarnir fóru á sjógv við Bursatanga og róðu fram við áskoðarunum í Vágsbotni og hildu síðani leiðina út á málið við Argjaland. (Mynd: Christian Holm Jacobsen myndasavn)

Kom fram á mynd tikin í 1958. Steðgaði á góða løtu, tí her eru so nógv góð minni, tó ikki so nógvar broytingar við sjóvarmálan hesi seksti árini. Hyggi fyrst til høgru vestur eftir niðan ímóti við Landavegin, har vit traðkaðu okkara barna- og ungdómsskógvar. Bátaneystið frá 1950 og Landsbókasavnið frá 1931 eru har, men enn eingi hús at síggja uppi á Heygnum, har brøðirnir Høgni og Poul Mohr við familju bygdu sær húsini. Tankarnir reika hesa løtuna. Fái eisini eyguni á tvær enskar barakkir, sum eg minnist væl, tí har stóðu fýra barakkir og aðrar leivdir frá seinna heimsbardaga. Les meira…

Tveir kendir havnarmenn við Tinghúsvegin eru farnir

Tey tíggju systkini á Tinghúsvegi 35. Frá vinstru Fía, Jógvan, Harald, Óli, Hammer, Niels og Marsanna. Fremst f.v: Anna, Lisa og Gulli. (Myndaeigari Gulli)

Tveir kendir eldri menn við Tinghúsvegin Harald og Hammer Debess doyðu báðir um dagarnar. Harald mikudagin 14. apríl 92 ára gamal og Hammer leygardagin 17. apríl 90 ára gamal. Í 2015 var eg í heiminum hjá teimum báðum til hugnaligt prát. Tey vóru tíggju systkin, og eg fekk familjumynd frá Gulli, sum er yngst og býr á Boðanesheiminum. Hugskotið til greinina fekk eg, tá eg sá mynd, at brøðirnir Óli, Harald og Hammer róðu við Havnarbátinum á ólavsøku í 1950. Niðanfyri kanst tú lesa greinina frá 2015. Les meira…

Fýra kend skip øll smíðað á Tórshavnar skipasmiðju

dfdffdf
Ternan, Eysturbúgvin, Vesturtúgva og Vesturbúgvin øll skipini smíðað á Tórshavnar skipasmiðju. (Mynd Vagnur)

Sjálvsom mynd av fýra skipum á sleipistøðini hjá Mest í Havn. Felags fyri øll fýra skipini er, at tey eru øll smíðað á Tórshavnar skipasmiðju. Fara vit fyrst til Ternuna, sum Strandfaraskip landsins eigur, er skipið smíðað í 1980. Trolarin Vesturtúgva VA 181 nærmast høgrumegin, er smíðað í 1985, og heimstaðurin er Sandavágur. Aftanfyri Vesturtúgvu síggja vit Vesturbúgvan VN 459 smíðaður í 1991, og heimstaðurin er Vestmanna. Aftan fyri Ternuna sæst Eysturbúgvin SA 450 smíðaður eisini í 1991, og heimstaðurin er Dalur. Skipini sýnast væl hildin. (skrivað 2015) Les meira…

Sandshavið frá 1988 er sjógóður og góður línubátur

Sandshavið avmyndaður fríggjamorgunin. Teir fáa agn umborð. (Mynd Vagnur)

Tú hoyrir mangan og sær í fjølmiðlunum, at línuflotin er gamal og treingist at skiftast út, og at tað mangan gongur striltið at manna bátarnar. Á Vestaru bryggju í Havn avreiða nógvir eldri línubátar, og ein teirra er Sandshavið frá 1988. Fekk hug at frætta, hvussu gongst Sandshavinum SA 492 heimahoyrandi á Sandi, sum Sp/F Undir Gøtuni 2 við Eyðvari Petersen og aðrir eiga. Havi tosað við Eyðvar og hann sigur. Les meira…