Ingibjørg Samuelsen var stóra eldsálin í Havnar Róðrarfelag. (Myndaeigari Ásla)

Havnar Róðrarfelag fær nýtt 5-mannafar, og tvær barnamanningar og ein dreingjamanning skulu rógva við bátinum í summar. Havi hjálpt HR at útvegað bátin, og eg ynskti, at báturin kom at eita INGIBJØRG, og hetta góðtók nevndin.

Hvør er so henda Ingibjørg, talan er um: Sjálvur havi eg ikki róð, men sum smádrongur stýrdi eg Sílinum og kom at kenna Ingibjørg, sum róði við Sílinum. Ingibjørg Samuelsen í Horni var heilt serlig í Havnar Róðrarfelag. Hon brendi fyri kappróðri, hon stílaði fyri og var miðsavnandi. Sum nítjan ára gomul fór hon til Danmarkar, men kom hvørt summar heim at rógva.

Seinni flutti Ingibjørg aftur til Føroya og helt fram sum stór eldsál at arbeiða í Havnar Róðrarfelag.

Eg havi tosað við Jóhan Samuelsen um systrina, men fyrst nøkur brot úr bókini Drekin, har Ingibjørg sjálv skrivar: Læs resten →

Tronglingt úti í krókinum við Havnarskrivstovuna. (Mynd Tórshavnar Havn)

Myndin omanfyri er áhugaverd, tí hon sigur frá, tá Tórshavnar Havn eystanfyri ikki var eitt bingjuhotell og stongd fyri almenninginum. Vit síggja hoyggj, silda-og oljutunnur, postsekkir, persónbilar, lastbilar og folk hvørt um annað í krókinum við Havnarskrivstovuna. Myndin er tikin seinasta í 1950-árunum ella fyrst í 1960-árunum. Bilsniðini siga mær frá hesum. Tjaldrið er har, sum 20. oktober í 1967 fór seinastu ferð úr Føroyum. Handa Opelbilin Fø 2018 kennist eg við, tí bilsniðið koyrdi í Havnargøtunum, tá eg kom í læru sum bilsmiður hjá Vilhelmi Nielsen í 1967. Tá var hasin Bedford lastbilurin við snúta farin av móta, tí í 1967 vóru nógvir snútaleysir Bedford lastbilar komnir til landið. Veit, at Bedford “K-modellið” byrjaðu onglendingar at framleiða í 1931, og fyrsti brandbilurn og líkbilurin í Havn vóru Bedford “K-modell”. Brandbilurin kom í 1948 og líkbilurin í 1949. Ja, so síggja vit eisini ein Morris/Austin lastbil. Fyrsta byggistigið at byggja Molan byrjaði í 1923, annað byggistigið árini 1945-1955 og triðja byggistigið árini 1955-1975. Annars haldi eg, at spell var, at Havnarskrivstovan møtti lúta fyri útbyggingini av havnini, tí húsið var so serligt og hugnaligt. (Vagnur)

Frá vinstru: Vagnur Olsen, Torbjørn Mikkelsen, Finn Bærentsen, Kyndil, Sverri Jacobsen, Kyndil, Echardt Persson, Neistin, Finnur Helmsdal, Kyndil, Karl Johansen, Stjørnan, Kristin Johansen, VÍF, Bjarni Samuelsen, Neistin, Johnny Joensen, VÍF, Niels Nattestad, Kyndil, Hilmar Joensen, Kyndil, Hans Mortensen, venjari og Erhardt Næs.

Tú fekst landsliðsmyndina sendandi frá vinmanni úr Danmark. Ikki lætt at finna útav, nær myndin nágreiniliga er frá, men man hon ikki vera frá 1975. Meti meg eftir landsliðsvenjaranum Hansi Mortensen og Karli Johansen úr Stjørnuni. Karl spældi fimtan landsdystir fyri Føroyar, og fyrsti dysturin var ímóti Onglandi á útivølli fyrsta novembur í 1975, sum Føroyar vunnu 21-3. Dagin eftir spældu Føroyar ímóti Skotlandi í Cumbernauld, sum Føroyar vunnu 39-14. Árið eftir í 1976 spældu Føroyar minniligu HM-dystirnar í C-bólkinum í Portugal. Føroyar fingu góð úrslit, og liðið tapti millum annað bara við einum máli ímóti Sveits. (21-20). Kári Mortensen og Eyðfinn Egholm, sum spældu í Danmark, komu aftrat manningini úr Føroyum. Fýra persónar á myndini eru ikki millum okkum longur. Vagnar Olsen, Torbjørn Mikkelsen, Finnur Helmsdal og Sverri Jacobsen. Erhard Næs umboðaði ÍSF og Vagnur Olsen og Torbjørn Mikkelsen vóru limir í hondbóltsdeildini í ÍSF. Hondbóltssamband Føroya varð stovnað 19. apríl 1980. (Vagnur)

Neistakvinnur 1989. St.f.h: Axel Axelsson, venjari, Ása Hansen, Marjun Christiansen, Svanna Hanusardóttir, Sigrun Mikkelseln og Mildrið Jacobsen. Húkandi f.v: Rannvá Hanusardóttir, Helle Heine(donsk), Anita Rasmussen, Harriet Rasmussen, Inga Dahl og Inga Danberg. (Mynd Vagnur)

Stutt eftir ólavsøku í 1988 kom kendi íslendingurin Axel Axelsson, konan Kristbjørg Magnusdóttir og dótturin til Føroya. Axel koma venja neistamenn og neistakvinnur. Axel er og var kent íslendskt hondbóltsandlit, tí hann var ein av fyrstu íslendingum, sum gjørdist yrkisspælari uttanlands. Axel spældi í nógv ár í Týsklandi og var ein at stuðlunum á íslendska landsliðnum. Læs resten →

Eysturbúgvin og Vesturbúgvin landa í Havn. Vakrir og vælhildnir trolarar. (Mynd Vagnur

Síðani barnaárini havi eg havt áhuga í fiskivinnuni, og mest sum hvønn dag leitar man oman á Vestarubryggju at hyggja, um okkurt áhugavert er at síggja. Í seinastu viku landaðu trolararnir Eysturbúgvin og Vesturbúgvin, sum báðir er bygdir á Tórshavnar Skipasmiðju. Vesturbúgvin í 1991 og Eysturbúgvin í 1990. At síggja til eru trolararnir væl hildnir, men eitt er skrokkur, annað er m.a. motorur, spøl og annað í skipunum, sum nú eru farin um tey 25 árini. Reiðari á Vesturbúgvanum eitur Dánial í Skálum úr Vestmanna, og hann havi eg prátað við. Læs resten →

Bróðursonur mín hevur sama rætt í samfelagnum sum vit onnur. (Mynd Vagnur)

Meðan vit byggja undirsjóvartunlar fyri milliardir, byggja havn fyri hálva milliard og miðnámsskúla fyri 700 milliónir, ætlar landsstýriskvinnan í almannamálum at smoyggja eina lappaloysn yvir høvdið á neyðars menningartarnaðu fólkunum á Eirargarði. Hetta er átaluvert og langt úti. Tey menningartarnaðu í Føroyum hava sama rætt í samfelagnum sum vit onnur. Læs resten →

Spennandi at fylgja við, um VÍF kann fóta sær aftur eftir dystirnar ímóti H71 í steypakappingini.

Tann gloymda landskappingin í bestu mansdeild er so spakuliga farin á rull aftur. Vit kunnu øll vera samd um, at ikki síðani Hondbóltssambandið var stovnað í 1980, hava vit sæð eina so illa lagda landskapping í bestu mansdeild. Havi áður skrivað um støðuna hjá Kyndlaliðnum, sum ikki hevur spælt landskappingardyst síðani 17. desember og skal spæla fyrsta dystin aftur 5. mars ímóti Neistanum. Slíkt havi eg ongantíð sæð áður. Men hvat kunnu vit vænta okkum av liðnum og millum annað kyndilsliðnum, sum hevur fingið Andreas F. Hansen í venjaratoymið. Hetta skuldi boða frá góðum. Læs resten →

Mynd frá 1950-árunum á Vestarubryggju. Hetta var fyri, at eg sum smádrongur leitaði oman til sjóvarmálan. Saltsølan var ikki bygd og harvið einki tunnuvirki. (Mynd Lossingarmenn í Havn)

Í 1950 og 1960- árunum var rættiligt sildarok norðan fyri Føroyar, og á Vestarubryggju í Havn, sum var okkara spælipláss, kundu vit ungu fylgja nógva sildaarbeiðinum. Tí eins og vit síggja á myndini omanfyri, lógu tunnur allastaðni, ja, heilt niðan í Hornabø. Minnist væl, tá tey bygdu Saltsøluna og stóri kranin kom at standa á bryggjuni. Í Saltsøluni var tunnuvirki, har eini tíggju/fimtan mans arbeiddu. Vit ungu sluppu at síggja, hvussu ein tunna var gjørd úr tunnustavum. Sjálvur lossaði eg onkuntíð tunnustavar, sum oftast komu við farmaskipinum Hólmi. Tunnustavarnir lógu leysar í lastini, og so at leggja tær í stáplar á stropp, sum kranin so lyfti úr Hólmi og upp á hædd í Saltsøluni. Læs resten →

Nýggja kappróðrarfelagið Tindur leitar eftir 8-mannafari.

Gøta og Leirvík eru gamlar róðrarbygdir, og vit, sum eldru eru, minnast 8-mannaførini Gøtu Trónd og Leirvíking, ja, og 5-mannafarið Skuran úr Gøtu. Men nú er nógv ár síðani, at róð hevur verið um kapp í Gøtu og í Leirvík, tó so, fleiri rógvarar hava róð við ÌF kappróðri og Kappróðrarfelagnum NSÍ. Í fleiri ár hevur ynski verið at stovnað felags kappróðrarfelag í Gøtu og í Leirvík, og nú er felagið stovnað, sum eitur Tindur. Forkvinna er Emmily á Reynastrøð, og hana havi eg tosað við. Og hon sigur. Læs resten →

Bilarnir í Kongagøtu. Húsini eru ikki broytt síðani í 1930-árunum, men tað eru bilarnir. (Mynd Havnin – fólk og yrki)

Kanska er tað aldurstekin, at gamlar myndir fáa tankarnar at reika í allar ættir. Nú eri vorðin 67 ár, og Havnin er broytt ótrúliga nógv, síðan eg var smádrongur. Eitt er fólkatalið, sum er 40% av fólkatalinum í landinum, annað eru allir bilarnir, sum koyra í gøtunum. Klokkan átta á morgni og um fýra tíðina seinnapartin er ikki framkomandi nógvastaðni í býnum. Myndin omanfyri, sum er tikin í 1930 árunum, er áhugaverd, tí umhvørvið er einki broytt, síðani myndin varð tikin. Tó síggjast hesi spennandi bilsniðini ikki. Læs resten →