Cream Crackers 1988. Frá vinstru: Birgar Johannessen, Hans Christian Clementsen, Sigurd Bech, Djóni Andreasen og Herálvur Andreasen. (Mynd Vagnur)

Eg fari í nøkrum greinum at leggja út nakað av tilfari, sum eg skrivaði í sambandi við Aftur í 60 árini, sum Hondbóltsfelagið Neistin skipaði fyri frá 1988 til og við 2007. Tað vil siga í fylgjandi tjúgu ár. Nógvar tók eg myndirnar, og nakrar av teimum kunnu gott síggjast enn einaferð. Myndin omanfyri frá 1988 er av vælumtókta 60 -ára bólkinum Cream Crackers og er tikin í sambandi við, at Cream Crackers spældi í høllini á Hálsi í 1988. Á myndini síggja vit frá vinstru Birgar, Hans Christian, Sigurd, Djóna og Herálv. Søgan um the Cream Crackers er í stuttum henda: Læs resten →

Húsini hjá Daniellu standa klár at beina burtur. (Mynd Vagnur)

Á Boðanesheiminum í Havn býr fyrrverandi lærarin Daniella Olsen. Hon fylti 102 ár 7. juni í ár og er fødd í 1913. Fert tú í Gundadali eystan fyri Tórsvøll, standa tvey hús tóm klár at beina burtur. Grivið er heilt tætt at grundini í størra húsinum, men sjálvt um Tórsvøllur mest sum er liðugt útbygdur, standa húsini hjá Daniellu framvegis. Og orsøkin er einfald. Læs resten →

Eg var ein av teimum mongu, sum ynsktu nýggja samgongu í Føroyum. Fólkið talaði á løgtingsvalinum seinast og vildi broytingar. Sambandsflokkurin og Fólkaflokkurin fingu vánaligt val, meðan serliga Javnaðarflokkurin gjørdi kvettið á valinum. Men ábyrgd og gott politiskt handalag fylgja stórum valsigrum. Ikki haldi eg, at nýggja samgongan hevur lagt væl frá landi, tí hon hevur skapt órógv í samfelagnum. Pensjonistarnir eru í øðini og tað sama tey lesandi. Ògvuslig hækking tildømis í tinglýsingum, brennievnið hækkar, og so ikki at gloyma rumbul í fiskivinnuni. Samgongan hevur tikið alt ov rívan til, nú tað stundar til jóla. Læs resten →

Hondbóltur hevur djúpar røtur í Vestmanna. (Mynd Vagnur)

Hósdagurin, tað vil siga í gjár, var serligur dagur hjá mær í heimasíðuhøpi. Í hálvtfjórða ár havi eg skrivað 1134 greinar á heimasíðuni. Havi altíð lagt áherðslu á, at greinarnar vera skrivaðar á góðum føroyskum máli, sum einferð tilber, og førleikin røkkur. Greinin skal vera borðbar, tað vil siga, at fólk, sum eg geri samrøður við, kunnu síggja greinina, áðrenn hon fer á heimasíðuna. Tað skal alt vera rætt, sum eg skrivi, sjálvt um tú í ítróttagreinum spáar um úrslit og annað í komandi dystum. Hósdagin tók eg grein av aftur heimasíðuna, tí kvinna er ørg um, at eg skrivaði greinina uttan fyrst at tosa við hana. Hon nertur her við mítt trúvirði í míni skriving. Orsøkin, at eg skrivaði greinina er henda: So kann lesarin meta um. Læs resten →

Eingin í stóru skrúðgonguni fer at velja Sambandsflokkin. (Mynd Vagnur)

Havi altíð hildið lítið um politisku kósina í Sambandsflokkinum, tí flokkurin hevur bara eitt politiskt høvuðsmál, og tað er at varðveita sambandið við Danmark. Haldi, at serliga unga fólkið hevur fingið eyguni upp fyri flokkinum, sum so dyggiliga tapti seinasta løgtingsval eftir í átta ár at hava ligið í føvninginum á Fólkaflokkinum. Ikki rokni eg við, at flokkurin fer at mennast við Bárði Nielsen sum formanni, tí longu nú hevur hann víst sín veikleika. Læs resten →

Lotte misti ikki landsliðsplássið, tá hon gavst í Team Esbjerg.

Herfyri sá og hoyrdi eg áhugaverda samrøðu á donsku sjónvarpsrásini TV2 sport. Samrøða  við danska hondbóltsspælaran Lotte Grigel, sum síðani seks ára gomul hevur spælt í Team Esbjerg, og seinastu seks árini verið yrkisspælari við felagnum. Í dysti í Odense sá eg, at Lotte var “súr” og sat einsamøll á gólvinum uttanfyri vøllin. Um kvøldið hoyrdist, at Lotte eftir dystin var farin í skiftingarrúmið eftir klæðunum og til hús. Hon vildi ikki í bussin við hinum heim til Esbjerg. Hendingin er eindømi í donskum yrkishondbólti, tí hetta er fyrstu ferð, at yrkisspælari er farin heim soleiðis og ikki vil spæla á liði, so leingi – í hesum førinum – Lars Frederiksen er venjari. Læs resten →

Fólk vóru ikki øll í renniklæðum, tey áttu kanska eingi

Hugburðurin at renna úti á gøtunum í Havn og aðrastaðni er ótrúliga nógv broyttur, síðan vit spældu hondbólt í bestu deildini uttandura seinast í 60 árunum. Tú sást ikki vaksið fólk renna í gøtunum, tí hetta hildu fólk ikki nógv um. Spælarar dámdu tí ikki at renna í býnum, men fóru heldur niðan eftir Villingadalsvegnum. Runnu vit oman í býin, floytaðu bilar eftir okkum. Ja, ranst tú í stuttum buksum, fekst tú viðmerkingar frá onkrum, um tú kanska var av “hinum slagnum”. Læs resten →

Teir sjey skótarnir avmyndaðir í 1943. Aftara røð f.v: Magnus Sørensen, Svend Poulsen (Bambus), Viggo Planck, Steingrím við Stein og Niels Debes. Framman fyri: Jógvan Jacobsen og Johannes Kragesteen. (Mynd SSB bókin)

Ein dagin kom eg fram á áhugaverda bók um Skótalið Sigmunds Brestissonar. Bókin var skrivað og givin út í 1951 í sambandi við, at skótaliðið fylti 25 ár. Í útvarpinum hevur Marius Rein greitt frá tíðini, tá hann var gulur skóti, men nógv kann leggjast aftrat, tí hetta skótalið hevur drúgva søgu. Skótarnir vóru nógv úti í natúrini, og vóru nógvir langir túrar í fjøllunum. Eitt var at ganga 25 ella 50 kilometrar, men í 1943 settu sjey eldri skótar sær fyri at ganga hundrað kilometrar úr Havn til Saksunar og heim aftur í sama døgni og uttan at sova. Áhugaverdur lesnarður um ferðina í bókini. Læs resten →

Hans var bara átjan ár, tá hann gjørdist formaður Neistans. (Mynd Vagnur)

Enn eitt herðaklapp til Suna Merkistein fyri frálíka sjónvarpssending hesuferð um hondbólt. Kjakið var eg ikki heilt nøgdur við, tí ikki eitt orð um føroyska døming, og so helt eg, at teir tríggir í kjakinum vóru í so bjartskygdir um framtíðina hjá hondbóltinum, tí eg haldi, at alt ov fáa ungar stjørnur koma undan kavi. Alt gott upp styrkivenjingar, verju og harvið kropsstyrki, men tú skalt eisini duga at spæla hondbólt. H71 ger frálíkt arbeiði, men nú skulu vit minnast til, at H71 var ikki ósigrað í kappingini higartil, vóru tveir útlendskir spælarar ikki komnir í spælarahópin. So einfalt er tað. Áhugavert at síggja Hans Mortensen, sum eg spældi saman við. Eg kann kanska iðra meg um ikki at hava spælt fleiri landsdystir, men tað at flúgva var tá forðingin. Í 2010 skrivaði eg niðanfyri orð um Hans Mortensen, sum gav okkum ungu so nógv. Læs resten →

Lutfallið í %-um er 55-45, at Kyndil vinnur mansdystin.

Onkur heldur, at tað er ørt at nevna “smáar” finalur so tíðliga í hondbóltskappigini, nú liðini spæla í øðrum av fýra umførum. Men veruleikin er, at nú koma vit til nakrar toppdystir, har toppliðini mest sum spæla um fýra stig. Tveir av hesum dystum verða spældir í Vestmanna sunnudagin. Og serliga vendi eg míni eygu ímóti dystinum millum kvinnuliðini hjá VÍF og Kyndli. Hesa dystur hevur ómetaliga nógv at siga fyri bæði liðini, tí liðini hava tapt fýra stig higartil, og so vann Kyndil fyrsta dystin á VÍF í Havn 27-22. Og tá bara trý lið kappast um at vinna sær FM-finalupláss, telja innanhýsisdystirnar ómetaliga nógv. Læs resten →