Neistakvinnur 1934: Fremst t.v:Gunnvør Dal Christiansen og Malan Patursson. Miðjan f.v: Sólrun Winther, Rigmor Christiansen og Sára Hansen. Aftast f.v: Hanna Skaale, Ninna Thomsen og Petra Rein

Eg veit, at fleiri gamlar neistamyndir eru í ymsum myndabókum, myndir, sum vit onnur ikki hava sæð. Ein dagin sat eg og hugdi í myndabók, sum mammubeiggi mín Debes Chistiansen og kona Rigmor áttu. Aftast í myndabókini kom eg fram á myndina omanfyri av neistakvinnum.Talan var um ein upprunamynd, tí Rigmor spældi við neistaliðnum og er á myndini. Havi sæð myndina áður, men ikki upprunamyndina. Havi altíð vitað, at myndin er frá 1934, men tað løgna er, at aftanfyri á myndini er skrivað 1935/1936. Talan er um fyrstu mynd av einum neistaliði.   Læs resten →

Farleiðing oman í gomlu bygdina og norður í Fossdal er ikki búgvin at taka ímóti stórum virksemi í Fossdalin. (Mynd Vagnur)

Tá tú bjóðar teg fram í politikki, skalt tú eisini læra teg lurta eftir borgaranum, og hetta manglar mangan. Borgarin dugir jú eisini at hugsa. Nú er freistin farin at mótmæla, at byggisamtykt skal broytast í Fossdali, so matstovuvirksemi, gisting og tílíkt kann byggjast við Fossdalsgjógv. Vit vóna, at nýggja býráðssamgongan arbeiðir øðrvísi enn undanfarna samgongan, sum hevði trupulleika at lurta eftir borgaranum. Sund og Skálatrøð eru bara tvey dømi.

Var á Velbaðstað mikumorgunin og hugleiddi eina løtu. Tók mynd av vegakervinum, sum slett ikki lýkur vanlig ferðslukrøv til stórt virksemi við Fossdalsgjógv. Nógvastaðni, sum myndin vísir, eru smalir vegir, har bilar ikki kunnu møtast, ei heldur er gongubreyt. Undanfarna býráðssamgongan gjørdi ikki sítt heimaarbeiði, tá tey ætlaðu at gera nýggja byggisamtykt í  Fossdali. Púra vitleyst at oyðaleggja eitt av vakrasta náttúruøkjum í Suðurstreymoy. Nú er at lurta eftir mótmælunum og bóndunum í økinum.

Koks matstovan kann byggjast við Hotel Føroyar, tí har er nógmikið av plássi, og harvið fær Fossdalur frið. (Vagnur)

Skoti í Aberdeen teknaði Hoyvík. (Myndaeigari: Hans Simonsen)

Síðani ungdómsárini hava vit kent til skipini hjá Johan í Hoyvík og teimum, og serlig í minninum stendur klárt, tá tú fyrstu ferð hoyrdi um bátin Hoyvík, sum í 11. desember 1943 stevndi inn á Havnarvág eftir at vera rýmdur úr Danmark, sum var hersett av týskinum.

Skrivað er nógv um hesa stórhending millum annað í bókini Víkingasynir eftir Jákup Joensen, og eisini eru greinastubbar frá 1943 at lesa í bløðunum á alnótini. Av forvitni og áhuga havi eg leitað fram tilfar um hendingina um Hoyvík og um Johan í Hoyvík skipara, sum var djarvur undangongumaður. Læs resten →

Vit eru í 1953 í sendirúminum hjá Tórshavn Radio. Frá vinstru Erling Michelsen, Vagn Erik Michelsen, Jóannes Rubeksen, Hans Jakku Egholm og stjórin Eivind Akraberg Hansen. Jóannes er á vakt við sendaran, og vit síggja eisini mikrofonina, Jóannes tosar í. (Mynd úr myndagoymslu hjá Vagn Erik)

Vit høvdu nært tilknýti til pápabeiggja Vagn Erik Michelsen, sum arbeiddi frá ungum árum og langt lív á Telegrafstøðini. Eg skuldi havt lurtað betur eftir, tí fjarskifti, sendarar og káplar fyltu nógv hjá Vagn Erik eisini í frítíðini. Havi skrivað um, tá Føroyar fyrstu ferð í 1906 fingu telegrafsamband við umheimin. Nú vildi eg frætta meira um Tórshavn Radio, men tað gekk nakað striltið. Læs resten →

Albert sigur, at bilarnir skulu undir jørð. Vakurt er plantað fram við “berginum”, og tú sært nógv søgulig hús við Konradsbrekku. Sjálvandi skal alt hetta søguliga varðveitast. (Mynd Vagnur)

Stúrsaði við at hoyra í Kringvaprinum samrøðu við Albert Isfelt arkitekt, har hann umrøddi framtíðar Tjóðpallin, har staðsetingarnar vera kunngjørdar um fáar dagar. Helt, at nú var Tjóðpallur á Skálatrøð farin í gloymibókina, tí núverandi býráðssamgonga hevur givið til kennar, at Skálatrøð og Vágsbotnur skulu liva sítt egna lív. Har skal einki broytast.

Skjótt í samrøðuni gjørdist mær greitt, at nógv av tí, Albert heldur, hongur slett ikki saman. Millum annað skuldi Tjóðpallurin binda saman eystur – og vestubýin, og øll parkering skuldi vera undir jørð. Læs resten →

Tað er gjørt vakurt á økinum um standmyndina. (Mynd Vagnur)

Tað er ikki á hvørjum degi, at eg ferðist á Skálafjørðinum, men næst seinasta leygardag var eg í Rituvík. Ávegis til Havnar steðgaði eg við vakurt pláss á Høgabóli, har maður við røttum ryggi starti út í luftini. Fór úr bilinum og spákaði nærri standmyndini. Símun á Høgabóli føddur 8. desember 1877 og deyður 25. apríl 1947 stóð á plátu undir standmyndini.- Ein undangongumaður, sum fólk her leiðin vil minnast við vakrari standmynd og vøkrum urtagarði. Hetta má eg kanna nærri, tá ið eg komi til Havnar, hugsaði eg á veg suðureftir. (Skrivað 9. juli 2015) Læs resten →

Ikki vøkur sjón bæði á vegi og gongubreyt. Tá aftur fer at tiðna, so gerst støðan enn verri. (Mynd Vagnur)

Tá eg fíggjamorgunin koyrdi eftir Marknagilsvegnum og møtti fleiri skitnum lastbilum við gróti, sum uttan iva koyra grót frá Sandoyartunlinum til Runavíkar, kom mær mangt til hugs. –  Hví setir Tórshavnar kommuna ikki treytir, hvørjir lastbilar lúka treytirnar at koyra grót frá Sandoyartunlinum gjøgnum havnargøtur til Runavíkar? Minsta kravið má vera, at lastbilarnar eru reinir og eingin óhumskan rennur úr lastunum á vegirnar. Nakrir lastbilar lúka hesar treytir men langt frá allir Læs resten →

Neistakvinnur meistarar í 1959. Aftast frá vinstru: Malan Joensen, Alfred Dahl (Beiggin) og Martha Hansen. Miðjan f.v: Herborg Davidsen, Hilda Lamba og Turið Holm. Fremst f.v: Oluffa Bjørgvin, Malvina á Dunga og Katrin Koue. (Myndaeigari Malvina á Dunga)

Kaga vit í søgu Neistans, so stendur vágbingurin Alfred Dahl róptur “Beiggin” sum ein av teimum heilt stóru eldsálinum í felagnum. Í 50 árunum, tá ið Beiggin kom í Neistan, legði hann serliga orku í at fáa ment manshondbóltin, tí kvinnurnar vóru virknar og í góðu hondum um hetta mundið. Alfred Dahl fór ungur til Danmarkar at læra til bakara ella rættari sagt “kondittara” og Finnur Johansen, sáli, sum eisini var uppvaksin í Vági, segði í 2015 soleiðis um Beiggjan. Læs resten →

Mynd frá 1961. Ungar gentur á dansiskeiði hjá Marnu Nielsen. Marna var stjørna og fyrimynd.

Í myndabók hjá Vagn Erik pápabeiggja síggjast vakrar myndir av smágentum, sum eru á dansiskeiði hjá Marnu Nielsen. Vælumtókt útbúgvin dansilærari, sum dró ungdómin og vaksin til sín, sum vildu læra at dansa tango, vals, foxtrot, lancier og aðrar dansir.

Gjørdist forvitin at vita, hvat bleiv av Marnu Nielsen, sum longu seinst í 1950-árunum og seinni bergtók ungfólk og eldri á dansigólvinum. Marna var framman fyri sína tíð. Havi tosað við systkinabarnið Elina Michelsen, sum byrjaði at dansa hjá Marnu sum fimm seks ára gomul. Havi eisini hitt Kristu Nielsen systir Marnu. Og Krista sigur soleiðis: Læs resten →

StÍF og ÌF í 1958. Fuglfirðingarnir í reyðum st.v: Petur Jacob Eliasen, Petur Sigurd Rasmussen, Eilif Samuelsen og Poul Leiti. Húkandi f.v: Jógvan Òlason, Thorleif Samuelsen og Birgir Hansen. StÍF í hvítum st.f.v: Odmar Klein Olsen, Sandur Davidsen, Elisar Høj. Húkandi f.v: Petur Magnusson, Poul Johannus Johansen og Hildibjartur Johansen.

Í myndasavninum hjá Lassa Borðoy kom eg fram á myndina omanfyri, sum er ótrúliga áhugaverd, tá ið talan er um hondbóltssøgu. Felagsmynd av mansliði hjá ÍF úr Fuglafirði og StíF av Stondum avmyndað á grúsvøllinum á Strondum í 1958. Eg kendi beinanvegin fleiri spælarar, millum annað Eilif Samuelsen, sum eg ringdi til um dystin. Har eru eisini Petur Sigurd Rasmussen, sum tá var lærari í Fuglafirði, Hildibjartur Johansen og Poul Johannus Johansen av Strondum, sum seinni spældu við Neistanum. Eilif Samuelsen segði mær, at teir spældu niðri á bryggjuøkinum í Fuglafirði, og at hann spældi bara hondbólt í nøkur fá ár, tí tá flutti hann úr Fuglafirði. Á myndini stendur, at øll nøvnini eru ikki funnin, men tað eru tey nú við hjálp frá Eilifi Samuelsen og Richardi Johansen. Greinin skrivað í 2015. (Vagnur)