
Vindeyguni eru tikin úr húsinum, og nú er klárt at bróta niður innan og fáa timburið í bingjuna. (Mynd Vagnur)
Beint fyri løgtingsvalið stúrsaði eg við, tá stór mynd av løgtingsmanninum Hanus Samró var komin at hanga á grannahúsinum við Tinghúsvegin út ímóti SMS. Hví hongur hann har, hugsaði eg, tí eg visti, at húsið skuldi burturbeinast, og nýtt stásiligt hús byggjast ístaðin. So upprann dagurin, tá húsið skuldi takast niður. Fyrst kom maskina, og nakrar dagar seinni nakrir menn. Krøvini eru, at timbur og annað, sum kann brennast, skal skiljast frá, og betong, takplatur og annað, sum ikki kann brennast, skal niðan í Húsahagan at tyrvast. Tá eg stóð og eygleiddi menninar, spurdi maður meg, hví navnið Wellejus var málað á ein bjálga uppi á loftinum. Jú, hetta visti eg nakað um, og segði frá søguni: Læs resten








