Kristian Andreasen er formaður í Team Klaksvík.

Tað vóru døpur tíðindi at hoyra fyri nú nógvum árum síðani, at Stjørnan úr Klaksvík var givin við dreingja- og manshondbóltinum. Stjørnan hevði í millumbilum heilt gott manslið og fleiri góð dreingjalið, men so fánaði hetta virksemi burtur í felagnum. Kvinnurnar hjá Stjørnuni høvdu heilt góðan byr, men fyri okkum á síðulinjuni, var hetta ikki nøktandi, tí sjálvandi skuldi dreingja- og manshondbóltur eisini spælast í Klaksvík. Í 2006 frættu vit so gleðistíðindini, at tey høvdu stovnað hondbóltsfelagið Team Klaksvík, sum var meira enn vælkomið í hondbóltsfamiljuna. 12. september í ár fyllir Team Klaksvík tíggju ár. Eg havi hitt formanin í felagnum Kristian Andreasen og spurt hann um framtíðina hjá felagnum, og um, hvussu støðan í felagnum er í løtuni. Og Kristian sigur soleiðis: Læs resten →

Vígdis Nolsøe er forkvinna í Vágs bóltfelag.

Tá eg fyri kappingina seinasta heyst las hondbóltsblaðið Hondbóltur 2015/16, hugsaði eg mítt, tí í spælarahópinum hjá VB vóru bara tíggju nøvn harav tríggir útlendingar. Spælarin Helga E. Kjærbo sigur við blaðið, at tað kemur at liggja stórt trýst á VB-spælarum, tí spælarahópurin er so smalur. Nú eru vit í apríl mánað, og grundspælið er um at enda. Niðast er VB við seks stigum, og hetta má uttan iva vera vánaligasta árið hjá VB kvinnum seinastu tjúgu árini. Alt hevur eina orsøk, og tað havi eg tosað við forkvinnuna í VB um, sum eitur Vígdis Nolsøe, og hon sigur.

– Vit vistu, at spælarahópurin var smalur, og at VB-kvinnur fóru at hava torført at fóta sær í bestu kvinnudeildini. Men at tað fór at ganga so illa, droymdu vit ikki um. Tað hevur verið stríggið hjá liðnum í vetur, serliga tí spælarahópurin er sárbærur. Liðið tolir ikki at missa kanska tveir spælarar vegna skaða, tí vit hava ongar aðrar spælarar at seta í staðin. Tilgongdin av spælarum er lítil og kanska okkurt árið ongin, tí er torført at fáa puslispælið at ganga upp. Læs resten →

Julian Johansen valdi heldur venjarastarvið enn at spæla sjálvur.

Mansvenjarin hjá Kyndli Julian Johansen er fyrikomandi venjari, sum er í serstøðu í føroyskum hondbólti. Hann brennur so nógv fyri at venja hondbóltslið, at hann sum 26 ára gamal hevur lagt sítt egna hondbóltsspæl á hillina í hvørfall fyribils, tí Julian skal eisini venja kyndilsmenn næsta kappingarár. Ikki er heilt greitt enn, hvør verður hjálpavenjarin. Eg havi spurt Julian, hvussu hann er nøgdur við fyrsta árið sum mansvenjari, og um hann saknar at spæla hondbólt sjálvur. Julian sigur soleiðis: Læs resten →

Ársins dómarapar spæla jú eisini fótbólt og tí ikki altíð tøkir.

Gjørdi HSF rætt, vóru boð send til hini norðanlondini um at senda hondbóltsdómarapør til Føroya at dømt komandi FM-finalurnar. Tey somu fáu A-dómarapørini hava í grundspælinum dømt tey somu liðini so ofta, at sambandið millum spælarar, venjarar, dómarar og áskoðarar er uppslitið. Ein spælari segði mær, at sama dómarapar hevði dømt seg helvtina av dystunum í grundspælinum. Eg síggi eisini á dómaraseðlunum, at tað eru bara trý dómarapør, sum sleppa at døma toppliðini, meðan onnur dómarapør sleppa bara at døma kvinnudystir. Læs resten →

Neistakvinnur vinna meistaraheitið í 1943. Aftast fr.v: Hermanda Jacobsen og Helena Dal-Cristiansen. Miðjan fr.v: Helga Magnussen, Elsa Hansen , Súsanna Poulsen og Jacobina úr Víkarbyrgi. Fremst málverjin Elisabeth Johansen. Eftirnøvnini eru gentunøvnini. (Onkur kann rætta meg, tí eg ivist í raðfylgini á tveimum kvinnum)

Hondbóltsfelagið Neistin var stovnað 21. mars 1931, men ikki fyrr á sumri í 1943 var skipað fyri fyrstu landskapping fyri menn og kvinnur. Nógv ungfólk vóru heima undir krígnum, tí var lætt at manna liðini. Mansliðið hjá strandingum vann meistaraheitið í 1943, 1944 og 1945. Neistakvinnur vunnu meistaraheitið í 1943, Vípan av Sandi vann í 1944 og Stjørnan úr Klaksvík vann meistaraheitið í 1945. Neistakvinnur vunnu aftur meistaraheitið í 1946. Tá kríggið var av, følnaði hondbólturin nógvastaðni, tí ungdómurin minkaði í stórum tali í bygdunum. Tey fóru uttanlands, út at tæna, og ungir menn fóru aftur til skips. Løgið at hugsa sær, at kvinnur undir krígnum spældu hondbólt í Sandvík, Akrabyrgi,  Hvalba, Skúvoy, Nólsoy, Gøtu og aðrastaðni kring landið, har tey framvegis spæla hondbólt. Myndin omanfyri er søgulig, og tað er gott, at vit eiga mynd av kvinnuliðnum frá 1943. Verri er við neistamonnum, sum vunnið meistaraheitið í 1949, 1953 og 1955. Eg havi leitað í hvørjum króki í Føroyum, men eingin liðmynd er at finna av neistamonnum hesi trý FM-árini. Spell. Tit leggja til merkis, at kvinnurnar á myndini hava búmerkið hjá Havnar fimleikafelag í bringuni. Tær gjørdu allar eisini fimleik, og uttan iva vóru ongar neistatroyggjur tøkar til landskappingina. (Vagnur)

Birgir Enni og Norðlýsið hava nú í tretivu ár siglt við ferðafólki kring landið. (Mynd Vagnur)

Kemur tú oman í Vágsbotn hesa tíðina á árinum og til einaferð í heyst, sært tú Birgir Enni nærindis, um Norðlýsið liggur við bryggju. Hóskvøldið var einki undantak, tí Birgir og ungur dani bankaðu rust á bryggjuni. Nú skuldi ketan og akker gerast klár til summarsiglingina. Birgir er prátingarsamur maður, og hann greiddi mær eitt sindur um matgerð, og at boð eru fleiri ferðir eftir honum uttanlands at gera henda forkunnuga matin hjá Birgiri. Hann er jú kendur fyri góðu fiskasuppurnar, og so øðurnar, sum fólkum dámar so væl. Partafelagið Ùtferðir eigur Norðlýsið, har Birgir sjálvur, sonurin og onnur eru partaeigarar. Hann hevur nú í tretivu ár siglt við ferðafólki við Norðlýsinum. Eg havi til stuttleika funnið nakað tilfarið um Norðlýsið, sum var bygt á Tórshavnar skipasmiðju í 1945. Vakurt far, má eg siga.   Læs resten →

Hans var bara átjan ár, tá ið hann gjørdist formaður Neistans. (Mynd Vagnur)

21. mars fylti Hondbóltsfelagið Neistin 85 ár. Og hugsi eg aftur í tíðina, tá eg fyrstu ferð kom í Gundadal at spæla hondbólt sum tólv ára gamal, komi eg at hugsa um Hans Mortensen. Ein framsíggin ungur neistamaður, sum longu tá sá, at skulu vit menna ungdómshondbóltin, mugu vit útvega Neistanum eitt felagshús. Hans slóðaði saman við Christiani Jørgensen fyri at byggja Neistahúsið, sum kollvelti Neistan. Húsið gjørdi, at ungdómur streymaði í felagið. Dreingir og gentur spældu fyrstu landskapping í 1963, og ungu neistaliðini vóru í oddinum frá byrjan. Í 2012 skrivaði eg niðanfyri grein um neistaeldsálina Hans Mortensen, sum vit hava so nógv at takka fyri. Læs resten →

Ófatuligt, at fólk ætlaðu at oyðileggja vakra økið Yviri við Stond. (Mynd Vagnur)

Fyrsta páskadag stóð eg eina løtu við vegjaðaran Yvir við Strond og hugleiddi eitt sindur um tað, eg sá. Hetta vakra stað við góðum útsýni eystur og suður í hav. Válgaravík, har tú sum lærari plagdi at spáka millum steinarnar, meðan næmingar leitaðu eftir krabbum. Minnast aftur á løtur, tá brimið kom eysturi úr opnum havi, har aldumegin var so stór og sterk, at tað skolaði niðan á vegin. Tú sært á lendinum, hvussu veður og vindur hevur máa úr lendinum. Teir byrjaðu í Válgarvík at laða Stóragarð, sum skuldi halda seyðinum burtur frá innangarðsjørðini í Havn. Lítið er eftir av Stóragarði, tó so, smáir bitar millum annað í garðinum hjá okkum. Knappliga hvakk eg við, tí nú ímyndaði eg mær handan nógv umtalaða vegin, sum skuldi oyðileggja  hesa vøkru perlu Yvir við Strond. Læs resten →

Nú nærkast, men eftir er at asfaltera brúnna, ja, so allir snøklarnir. (Mynd Vagnur)

Haldi ikki, at fólk leggja so nógv í, at tað dregur út at fáa brúnna um Sandá lidna. “Bara hon kemur, og at menn arbeiða á brúnni hvønn dag”, siga fólk. Eg havi fylgt hesum arbeiðnum frá byrjan, tí eg koyri fleiri ferðir um vikuna har á leiðini. Løtan, tá borgarstjórin skal klippa snórin, er útsett fleiri ferðir. Á ólavsøku í fjør skuldi brúgvin vera liðug, og so skuldi brúgvin ikki gerast jólatrøll. Síðani sá eg dagin 28. februar standa onkrastaðni, og nú siga fólk, at brúgvin letur upp flaggdagin. Eg vóni, tey meina flaggdagin komandi. Teir hava fingið fatur í rundkoyringarnar báðumegin, men so skal brúgvin asfalterast, og trygdin skal vera í lagi. Hugsi mangan, hvussu torført tað má vera hjá fyritøkum at bjóða upp á slík stór arbeiði. Hvussu við dagbøtum? Vit sóu eisini í fjølmiðlunum herfyri, hvussu ymisk tilboðini vóru at útbyggja Tórshavnar Havn. Lægsta tilboðið var 387 milliónir krónur, meðan hægsta tilboðið var slakar 800 milliónir krónur. Í Føroyum hava fyritøkur stórar trupulleikar at halda tíðarætlanina, men sum eg skilji, so eru tað ikki bara fyritøkurnar, sum hava skuldina. Vit hava hoyrt um broytingar í tekningum, meðan arbeiði fara fram. (Vagnur)

VÍF er framvegis liðið, sum hevur besta møguleikan at náa FM-finalurnar. (Mynd Álvur)

Eg rokni við, at mansspælarar hjá VÍF, KÍF og Kyndli hava meira enn einaferð hugt at stigatalvuni, tí “teoretiskt” kunnu øll trý liðini náa FM-finalurnar, tó Kyndil við heilt lítlum møguleika. VÍF og Kyndil hava tveir dystir eftir at spæla, meðan KÍF hevur tríggjar dystir. VÍF og KÍF kunnu sjálvi gera av, um tey koma í FM-finalurnar, liðini skulu bara vinna restandi dystirnar. VÍF skal spæla í Kollafirði 13. apríl, og skal KÍF vinna við meira enn tólv málunum, skal liðið vera betri í innanhýsis málum í mun til VÍF. 3. apríl skal KÍF inn á Skála at spæla ímóti StÍF, og tá kann nógv broytast á stigatalvuni, og gitingarnar hava tá eitt annað grundarlag. Læs resten →