Myndin av páskaliljunum er tikin í 2009. (Mynd Vagnur)

Ikki er torført hjá fólki at finna útav, nær vit halda jól, og hví vit halda jól. Jólaaftan er altíð 24. desember, og tá var Jesus føddur. Men torførari er hjá fólki at finna útav, nær páskirnar eru, tí tildømis Langi fríggjadagur er ikki ávísan fríggjadag hvørt ár.

Fólk taka mangan til: – Páskirnar eru tíðliga í ár. Fert tú á gøtuna og spyrt fólk, hví páskirnar eru tíðliga, so vita tey flestu ikki, men summi siga kanska soleiðis: – Er tað ikki okkurt við mánanum, sum ger av, nær páskirnar eru. Og rætt hava tey. Læs resten →

Einaferð blómaði Restorffs bryggjarí.

Umhvørvið við Landsvegin í Havn, har eg eri uppvaksin, gjørdist fátækari, tá ið Restoffs bryggjarí av fíggjarligum ávum mátti snara lykilin fyri seinastu ferð. Altíð havi eg vitað, at tað var danin M.C. Restoff, sum byrjaði fyritøkuna í 1849. M.C. Restoff kom til Føroya í 1840, og handilsevnini komu skjótt til sjóndar. Tá ið fríhandilin kom ístaðin fyri einahandilin, var M.C. Restoff ein tann fyrsti, sum dró sær nyttu burtur úr hesum. Sjálvur minnist eg bara Andreas Restoff, sum átti Restoffs bryggjarí, og fyritøkan blómaði í mínum ungdómsdøgum. Læs resten →

Í 1936 kundu neistaspælarar spæla á egnum vølli í Gundadali. Vøllurin lá við síðuna av fótbóltsvøllinum.

Tú kanst býta Neistans søgu í fleiri partar. Neistalogin tendraði á Vaglinum 21. mars 1931, og í 1936 byggja tey hondbóltsvøll við fótbóltsvøllin í Gundadali. Síðani verður nýggjur grúsvøllur tikin í nýtslu longri uppi Gundadali í 1946, og hesin vøllur verður asfalteraður í 1964, tá ÍSF fyllir 25. Nýggja snotuliga neistahúsið verður tikið í nýtslu í 1964, og um heystið í 1970 fer hondbólturin spakuliga frá at vera uttanduraspæl til eitt innanduraspæl. Sjálvt um nógv altíð kann gerast betri, so er Neistin á 85 ára føðingardegnum eitt frálík felag við góðari framtíð. Læs resten →

Áhugavert at síggja grótlaðingina, og hvussu takið er háttað. (Mynd Monika)

Eg komi mangan oman á “Lágikai” , har nógv áhugavert er at síggja. Eitt eru nógvir bátarnir, men so eru tað gomlu húsini, sum eru varðveitt. Eitt av teimum er Skeivapakkhús, sum byggilistarliga er heilt serligt, tí húsini eru bygd á grundøki, sum var soleiðis í skapi, at vanlig reglulig hús ikki kundu byggjast á økinum. Orsøkin til navnið Skeivapakkhús er, at niðari endin á bygninginum er sekstan metur breiður, meðan ovari endin er sjey metrar breiður. Longdin á húsinum er átjan metrar. Tí er skapið á bygningurin í trapetssniði, sum tann einasti í Føroyum. Læs resten →

Óheppið fyri demokratiið, at borgarstjórin í Havn hevur so stórt vald í Føroyum. (Mynd Vagnur)

Ikki var av tilvild, at borgarstjórin í Havn fekk 2900 atkvøður á seinasta býráðsvali, tí borgarstjórin var ein góður borgarstjóri við báðum beinunum á jørðini. Hansara vørumerki var at traðka til, tá umsitingin sveik, og mál hjá borgarum endaðu í onkrari skuffu ella bunka á kontórum á Vaglinum. Tí fekk hann nógvu atkvøðurnar. Men borgarstjórin toldi ikki at fáa nógvu atkvøðurnar á seinasta býráðsvali, og at Javnaðarflokkurin kundi skipa samgongu einsamallur. Borgarstjórin misti “jørðforbindilsið”, har hini í býráðnum bara sótu og nikkaðu. Tá hann so var valdur í løgtingið bar av. Læs resten →

Vøkur kirkja í Kunoy og nógv vøkur høg fjøll. (Mynd Vagnur)

Kirkjurnar í Føroyum hava altíð havt mín áhuga, hvørja ferð eg komi til bygd ella bý. Úmleið 70 kirkjur eru Føroyum, og 65 av teimum verða brúktar. Tildømis verða gamla kirkjan í Gøtu og á Nesi bara brúktar til serligt høvi, tí har eru nýggjar kirkjur bygdar. Í norðoyar prestagjaldi eru átta kirkjur, og í Sandoyar prestagjald seks kirkjur. Hetta eru prestagjaldini við flest kirkjum. Nógv tann elsta kirkjan er Ólavkirkjan í Kirkjubø, har gamalt er at siga, at kirkjan er frá fýra eitt tølum 1111. Næst elsta kirkjan er Havnar kirkja, sum er frá 1788. Í Kunoy stendur vøkur kirkja. Læs resten →

Chirstin Dahl Plate dóttir Ásu og Helga Michelsen hevur skrivað greinina.

Vit eru í ár 1941, og Føroyar eru hersettar av eingilskmonnum. Í Havn er alt myrkalagt. Nakrar ungar kvinnur tosa um at gera ein bindiklubba.

Hugskotið høvdu tær frá Poulinu Mørkøre (kona Jóan Jakke Joensen), sum var komin niðrifrá í 1920-unum og fortalt, hvussu tey høvdu bindiklubbar í Danmark. Hon hevði sjálv byrjað ein bindiklubba á Tvøroyri.

Kvinnurnar, eg tosi um, vóru Mina Wilhelm, Ella Arge, Jona Jacobsen, Rigmor Christiansen, Ebba Mortensen og mamma mín Ása Michelsen.

Tær byrjaðu at hittast heima hjá hvør aðrari á heysti í 1941. Ikki allar áttu hús í fyrstani, og um helvtin av teimum høvdu ikki enn fingið børn. Læs resten →

Nú landingarmiðstøðin á Toftum er stongd, verður meira fiskur landaður í Havn. (Mynd Monika)

Fólk í Tórshavnar kommunu vita, at í hesum árinum koma nógvar ørar ætlanir á borðið, tí býráðsval verður í heyst. Tá eg sá í fjølmiðlunum, at Bacalao skal umbyggast til frítíðarvirksemi, vatnland, svimjihyl og vælferðarmiðstøð, hugsaði eg beinanvegin. Ganga býarpolitikararnir við til, at møguleikar at reka fiskivinnu í Havn skulu jarðast einaferð med alla? Gamaní er einki flakavirki í Havn í løtuni, tó ein landingarmiðstøð, men tað er bara ár síðani, at kend donsk fiskivinnufyritøka vildi leiða seg inn bygningin. Vit skulu sjálvandi lata økið á Vestaru bryggju og harvið bryggikantin fáa frið, so eldhugaðir persónar við áhuga í fiskivinnu hava møguleikar á Vestaru bryggju. Læs resten →

Eingin loysn, at skeinkistøðini hava longri opið. Hetta steðgar ikki harðaskapi. (Mynd Vagnur)

Tá vit mikudagin fingu Sosialin, gjørdist eg forvitin um forsíðuyvirskriftina, har náttklubbaeigari sigur: Einfalt at fyribyrgja harðskapi. Náttklubbaeigarin eitur Rúni Djurhuus. Skjótt í greinini gjørdist mær greitt, at hvørki høvd ella hali var í tí, sum Rúni borðreiðir við. Hann sigur: Uppkriftin er einføld: Tað er at lata náttklubbar og skeinkistøð at hava longri opið um næturnar. Og tá hann so sigur, at fólkini skulu dansa seg moyr, so tey ikki orka at berjast, leypir ketan av hjá mær. Hesi orðini hjá Rúna eru heilt burturvið, tí tey sum berjast í gøtunum, eru ikki tey, sum dansa í hølunum hjá Rúna. Hetta sigur søgan okkum. Læs resten →

Mínir kæru abbasynir Róar Hanusarson í grønum og Mortan Eyðunarson í bláum. Eingin trupulleikin fyri abban. Bara teir hava tað stuttligt, trívast og læra at spæla hondbólt. (Mynd Vagnur)

Fyrst vil eg ynskja øllum kyndilsfólkum hjartaliga til lukku við 60 ára føðingardegnum. Eg havi í hesi grein valt mær tríggjar myndir. Tvær myndir eru hondbóltssøga, tí tær eru tiknar á grús/asfaltvøllinum í Gundadali, har vit eisini síggja kyndilshúsið. Húsið og vøllurin boða frá, hvussu umstøðurnar vóru tá. Triðja myndin er av báðum abbasynunum, har annar er í kyndilsbúna og hin í neistabúna. Myndirnar siga frá parti av søgu Kyndlis, men eisini, hvussu hondbólturin í Havnini hevur førkað seg, síðani Kyndil varð stovnað 10. mars 1956. Kyndil stendur næstu árini fyri stórum avbjóðingum. Læs resten →