Uttan sær hampuligt út, men innan er arbeiðið ikki væl frágingið. (Mynd Vága Floghavn)
Fyri viku síðani var eg vesturi á flogvøllinum, og ávegis vestur var eg spentur at síggja nýggju floghavnina, sum vit í fjølmiðlunum hava hoyrt so nógv um. Satt vónbrot, má eg siga. Ikki var øðrvísi enn at koma inn í pakkhús í Havn ella á Hjalla. Alt sá út at vera gjørt á bíligastan hátt. Bara hyggja at plátunum uppi undir loftinum, har tú eisini sær ymisk stór rør. Arbeiðið er óivað ikki liðugt, hugsaði eg. Ringast var lítla upphaldsrúmið, har avvarandi kunnu sita, meðan tey bíðaðu eftir ferðafólki. Høgir ringir stólar og lítið pláss. Hugsaði beinanvegin, hvussu skilið er, um tvey flogfør eru seinkað. Fólk kunnu ikki sum áður sita seg niður, hvíla beinini og vera saman við teimum, sum skulu við flogfarinum. Alt sá út, sum arbeiðið ikki var liðugt. Hoyrdi fólk spyrja: Hvør hevur teknað? (Vagnur)