Á Molanum hevði Klaksvíkingur munin og helt tørn inn á málið. (Hvannrók)

1. At Royndin Fríða dreingir hekk føst í startinum, men gjørdi tó tað bragd at vinna bronsuheiðursmerki. 2. At sílakvinnur tóku øll á bóli og vunnu krúsandi sigur 3. Og at kringvarpskvinna gjørdi stórt mistak at rópa út Argjabátin sum meistara, sum ikki var rætt. Hóast ikki góð róðrarlíkindi undir Argjalandi, vóru róðrarnir væl avgreiddir. Vit sóu eins og á fjarðastevnu, at summar manningar duga betri enn aðrar at rógva í gjálvutum sjógvi. Kringvarp Føroya framleiddi frálíka sending í tríggjar tímar, men tað haltaði eitt sindur í samskiftinum millum Sortudíki, málbilin, kringvarpsbátin og steypahandanina. Læs resten →

Petur Mohr Dam løgmaður handar í 1962 róðursmanninum umborð Ørvi Útvarpssteypið. Tað var Niels Juul Arge, til høgri í myndini, sum í 1962 tók stig til vælkenda og vakra Útvarpssteypið. (Mynd bókin Drekin.)

Tað var og er altíð stoltleiki og æra at vinna Útvarpssteypið, sum ikki kann vinnast til ognar. Løgmaður handar altíð steypið á ólavsøku. Hyggja vit eitt sindur aftur í róðrarsøguna, so var í 1964 fyrstu ferð kappast um FM-heitið. Ein FM-róður var fyriskipaður eftir ólavsøku, og henda skipanin helt fram, til núverandi skipan fór av bakkastokki í 1973. Men longu fyrst í 60 árunum høvdu fólk FM-tankar, og Útvarp Føroya slóðaði fyri í 1962 og gav eitt vakurt silvursteyp at kappast um. Nú komu fyrstu ferð stig í føroyskan kappróður. Bert ein bátur kann vinna Útvarpssteypið, og steypið kann ikki vinnast til ognar. Og tað var nakað serligt at vinna Útvarpssteypið, tí løgmaður handaði steypið á ólavsøku. Kappingarreglurnar fyri Útvarpssteypið eru hesar:

Læs resten →

Ólavsøkumálið mátar 901,35 metrar og er styttsta mál í Føroyum. (Mynd Vagnur)

Ólavsøkuteinurin er heilt serligur í ár, tí nú hann sigur frá eystan ella landssynningi, er nýggja grótkastið við Molan eisini partur í ólavsøkuróðrunum. Er ættin eystin, kemur havaldan inn millum Stong og Eystnes, og nú er so mikið nógv grót lagt á botn út frá Molanum, at tað sæst tíðuliga, at sjógvurin lyftist upp við grótkastið sum ein tsunami. Hetta gevur aldur inn ímóti Argjalandi og inn í Sandagerð. Hann sigur tó bara 5-10 m/s um skundið, sum kann gerast nakað av vindi, tá hann serliga er eystan. Hann sigur eisini kanska nakað av sól, og tá kunnu vit fáa sólarvind, sum kann gerast tráður inn á Molan. Læs resten →

Spennand at fylgja við, hvussu fer at rigga við nýggja háttinum at handa heiðursmerki og vísa tað í Kringvarpinum.

Áhugafelagið ólavsøkuróður, sum eru Havnar Róðrarfelag, Róðrarfelagið Knørrur og Argja Róðrarfelag fara í samstarvi við Kringvarpið at royna øðrvísi steypahandan, sum vit millum annað síggja í svimjikappingum og øðrum ítróttagreinum kring knøttin. Áskoðarar, rógvarar og fyrireikarar hava í nógv Harrans ár vitað, at steypahandanin fer við ov nógvari tið, tá hugsað verður um, hvussu stram ólavsøkuskráin er. Summir rógvarar skulu í tímar eftir, teir hava róð, bíða eftir longum røðum og steypahandan á Kongabrúnni. Læs resten →

Frá 1979 til 2006 vóru plankar skrúvaðir saman og lagdir undir Argjaland. (Mynd Vagnur)

Tá tú spyrt fólk, nær føroyskur kappróður fekk fastan start, so minnast fólk ikki væl. Setti mær fyri ein dagin at finna út av, nær vit fingu fyrsta fasta startin. Tvey árstøl eru at heinta og nevnd. Til ólavsøkuróðurin í 1979 tóku teir báðir Petur Nielsen, sáli  og Eigil Hansen sáli, stór tøk og gjørdi ein start úr timburplankum, sum vórðu skrúvaðir saman, og starturin lagdur undir Argjahøvda. Men tað var ikki fyrr enn í 1994, at Róðrarsambandið tók stig at fáa fastan start á øllum stevnum. Men fasti starturin fekk ikki góða byrjan. Læs resten →

Annika dámar væl at vera forkvinna í Róðrarsambandinum. (Mynd Vagnur)

Onkur kundi spurt, hvat fær eina kvinnu at gerast forkvinna í Róðrarsambandinum, sum mest er ein mansverð, og sum nógvu árini hevur havt trupulleikar at fáa avgreitt allar róðrarnar í árinum á nóg góðan hátt. Eg havi hitt Anniku, og tað var ikki ein strongd forkvinna men heldur blíðskortað og fyrikomandi forkvinna, eg hitti í vikuni.

Og forkvinnan trívist væl í RSF, og hon hevur nógv upp á hjartað bæði í føroyskum og altjóða kappróðri. Annika byrjaði sum fjúrtan ára gomul at rógva í Vestmanna, har hon er uppvaksin. – Eg trívist væl sum forkvinna í RSF, sigur Annika, og  sigur soleiðis:

– 14 ára gomul kom eg at stýra Havfrúnni, sum var mannað við eldri rógvarum enn eg. Hetta var í 1989, og árið eftir mannaðu vit Fortunu og róði við bátinum í nøkur ár, til eg fór til Havnar at ganga í skúla. Í 1991 var eg hálvt ár í húsplássi í Danmark og róði í Skive roklub, har vit millum annað róðu kapp í Ålborg. Læs resten →

Ørvur 1966. Aftast frá vinstru Trygvi Bech, Einar Jacobsen, Jákup (á Lag) Jacobsen, Hjørleif Kürberg, Wilhelm Andreasen og Kristian Winthereig. Fremst frá vinstru: Zacharias Davidsen, Heðin Mortensen og Jóhan Carl Dam.

Árini 1965-1968 var Martin Kürberg formaðurin í Havnar Róðrarfelag, og tað var júst um tað mundið, tá eg kom nógv oman í neystið í Álakeri. Martin var bersøgin maður, tók mangan rívan til og hoyrdist, hvar hann var. Eg kendi væl Martin, tí hann hevði lastbil og koyrdi mangan seyð frá mjólkabátunum niðan í Smæruna, har pápi mín arbeiddi. Martin koyrdi eisini postsekkirnar frá bátunum og niðan á posthúsið á Vaglinum. Sum trettan ára gamal stýrdi eg Sílinum í 1963 og kom eisini at stýra Ørvi í nakrar mánaðir í 1966. Hugurin at stýra var ikki nakað serligur, tí nú var eg vorðin so bitin av hondbólti, sum tá var summarítróttur. Læs resten →

Steinfóturin, sum Nólsoyar Páll stendur á, er 1,7 fermetrar til víddar. Tríggjar/fýra standmyndir av Nólsoyar Pálli kunnu standa á einum parkeringsplássi. So orðini hjá Boga Andreasen hanga slett ikki saman. Koma fleiri beinkir, so kunnu fleiri fólk sita har. (Mynd Vagnur)

Nógv við mær øtaðust herfyri at síggja býráðslimin Boga Andreasen í fjølmiðlunum siga, at hann kundi ynskt sær at flutt standmyndina av Nólsoyar Pálli, tí hon passar ikki inn í umhvørvið í Vágsbotni. Bogi sigur, at tá tiltøk og annað eru í Vágsbotni, tekur standmyndin ov nógv pláss, sum kundi verið brúkt til sitipláss, tjøld og annað, og sum kundi komið fólki til góðar. Orðini hjá Boga er beinleiðis skeiv, tí nú havi eg verið í Vágsbotni við tummastokkinum og mált, hvussu nógv økið standmyndin í veruleikanum tekur av plássinum. Nøkur fá prosent. Steinfóturin er ein tríkantur, og lætt er at rokna. Hálv hædd ferðir grundlinjuna, sum bleiv til 1,7 fermetrar, sum er púrt einki av økinum. Parkeringsplássini, sum vit síggja til vinstru í myndini, máta hvørt tíggju fermetrar. Vit nógvu kunnu vissa Boga um, at ætlar hann at flyta standmyndina, so fær hann mótspæl í Vágsbotni. Læs resten →