Fimm FM-finaludystir er ov nógv, siga fleiri spælarar. Ja, so kom steðgur í spenningin í FM-stríðnum orsaka av landsdystum. Hetta verður uttan iva øðrvísi næsta ár. (Mynd Álvur Danielsen)

Tað var Finnur Hansson, sum slóðaði fyri nýggja kappingarleistinum í bestu mansdeild. Havi tosað við nakrar spælarar og spurt, hvussu teímum dáma/dámdi nýggja kappingarleistin. Allir spælararnir eru væl nøgdir, men tó vilja mest sum allir nakrar broytingar. Ikki fimm finaludystir men best av trimum dystum, og liðini skulu spæla fýra umfør í grundspælinum. Sjálvur haldi eg, at vinnarin av grundspælinum fær alt, alt ov lítið. Vinnarin skal fáa annað finaluplássið, tí tað skal vera stór gularót og æra at vinna grundspælið og harvið eitt FM- finalupláss. Síðani kunnu trý tey næstu liðini stríðast um seinna plássið. Læs resten →

SÍF og TB á Valloyruni í Sandavági í 1962. Standandi frá vinstru: Høgni Nielsen 6, SÍF, Martin á Mýruni 7 SÍF, Ingi Larsen 8 TB, Sigurbjørn Niclasen 9 TB, Eirikur Jensen 10 TB, Jarmund Steinkross, 11 TB, Sverri Midjord 12 TB, Hjarnar Bech 13 TB og Mervyn Dimon 14 TB. Fremst frá vinstru: Martin Joen Jacobsen 1 SÍF, John Petersen 2 SÍF, Ragnar Magnussen 3 SÍF, Johnfinn á Plógv 4 SÍF og Herluf Simonsen 5 SÍF. (Myndir er úr myndasavninum hjá Ragnhild og Johan á Plógv)

Myndin omanfyri er ein av bestu hondbóltsmyndum, sum er úr savninum hjá Ragnhild og Johan á Plógv úr Sandavági. Fyri meg persónliga er myndin serlig, tí eg havi spælt hondbólt ímóti nøkrum spælarunum úr SÍF, men ikki úr TB. Myndin er tikin eftir finaludystin í 2. deild millum SÍF og TB spældur 1962 á Valloyruni í Sandavági. Ein TB spælari á myndini er Sigurbjørn Niclasen, og hann hitti eg í grannalagnum, eftir hann var komin úr Danmark úr jólafrí og var á veg til Tvøroyrar. Eisini havi eg hitt málverjan Ragnar Magnussen úr Sandavági, sum er fimtan ár á myndini. Eg spyrji fyrst Sigurbjørn, um hann minnist finaludystin nú fyri 53 árum síðani. Og Sigurbjørn sigur. (Skrivað í 2015) Læs resten →

Tórshavnar kommuna eigur at finna annað pláss til nýggjan Tjóðpall. Økið á Skálatrøð er upptikið. (Mynd Vagnur)

Kjakið um at byggja Tjóðpall á Skálatrøð hevur skapt øði í fleiri túsund fólk í Havn og aðrastaðni í Føroyum, sum øll halda, at Tjóðpallur kann byggjast aðrastaðni í býnum heldur enn at kroysta stóran bygning niður í upptikið øki á Skálatrøð. Nakrar grundgevingar hví Tórshavnar kommuna er á skeivari leið Læs resten →

Minnist væl leivdirnar av svimjihylinum í Gundadali. Tá var hesin hylur stórt svimjiframbort í Havn. (Mynd Havnin – fólk og yrki.)

Sum uppískoytið til greinina um svimjukonurnar kann upplýsast, at Havnini fekk fyrsta skipaða svimjihylin í Gundadali í 1930. Fyri 1930 lærdu fólk seg at svimja í áum, á sjónum ella í Sandagerði. Sjálvur lærdi eg at svimja í Sandá við Spinnaríið. Ì bókini Havnin – fólk og yrki er at lesa, at Óli Jacob Hansen, Niels Arge og Jacob Hansen laðaðu byrgingina til nýggja hylin fyri  3.185 krónur. Í 1931 vórðu skiftirúmini og trappan niður í hylin gjørd. Hylurin var úr tveimum og upp í seks metrar djúpur. Hylurin var á leið har, sum tennisvallirnir nú eru við ovara fótbóltsvøll. Læs resten →

Danski landsliðsmálverjin Sandra Toft fekk á sinni álvarsligan heilaskjálvta og spældi ikki í fleiri vikur. Hon spældi eitt skifti við verju á høvdinum, men kanningar vísa, at hesar verjur eru følsk trygd, tí tær taka ov lítið av stoytinum frá bóltinum. .

Vit sum fylgja við altjóða hondbólti hava mangan sæð málverjar vera skotnir í høvdið. Fleiri spælarar fáa heilaskjálvta av stoytinum og eru burtur frá hondbólti í vikur. Hetta er afturvendandi kjak, og nógvar kanningar eru gjørdar uttanlands bæði av bóltferðini og skaðunum, málverjarnir fáa. Læs resten →

Maria Mikkelsen búði í Danmark í fimti ár.

Eg havi mangan hoyrt, at abbasystir mín Maria Mikkelsen var serlig kvinna, og sum eg bara ørminnist, tí hon andaðist í 1956. Serlig, tí hon var bersøgin í talu, roykti stóra sigar, og var vakt av tjóðskaparandanum á ungum árum.

Maria var bæði yrkjari og týðari, men kend gjørdist hon sum kvinna í Keypmannahavnartíð síni, tá hon lívgaði um alt, sum føroyskt var.

Eg havi funnið fram nakað av tilfari, sum er skrivað um Mariu Rebekku Mikkelsen fødd í Havn 1877 og andaðist í februar mánað 1956. Sagt verður um Mariu, at hon var vinsæl, blíð, hjálpsom og góð at hitta.

Maria Rebekka Mikkelsen 1877 – 1956

Maria í Dalólastovu, sum er fødd í Havn, var vanliga nevnd soleiðis, og hennara vinfólk og kunningar kendu hana best undir hesum navninum. Barnaárini og skúlaárini livdi hon mitt í teirri gomlu Havnini, sum hon elskaði, og á ellisárunum búsettist hon aftur í Dalólastovu. Havnarfólk var hon alt sítt lív so hjartaliga.

Maria gjørdist hugtikin av Føroyingafelag og tí rørsluni, sum spratt av hesum felagsskapi. Meðan hon gekk í skúla, las hon t.d. Sálomos hásong á móðurmálinum, og tað setti djúp spor í hennara sál og sinn. Læs resten →

Leygarmorgunin hitti eg sjey fyrrverandi rógvarar, sum vóru ávegis til Nóloyar at minnast aftur á róðrarárið 1993, tá teir vunnið meistaraheitið við 5-mannafarinum Drekanum. Hetta var serlig hending, tí talan var um vrakað Sílið, sum var hongt upp í tróðrið í gamla neystinum og hevði hingið har í sekstan ár. Báturin róptur Gamla Sílið hevði sum so ongan góðan, tá trettan ára gamlir unglingarnir flotaðu bátin á sumri 1992. Fekk leygarmorgunin áhugavert prát við Óla Svein Lutherusson, sum var ein av rógvarunum í 1993. Og hann sigur soleiðis. Læs resten →

Andre og Bjarni búðu báðir í grannalagnum. (Mynd Havnin – fólk og yrki)

Ein dagin steðgi eg á eitt bil í Grím Kambansgøtu, har Gunnar Dahl Olsen hevur súkkluverkstað. Bygningurin er einki broyttur, síðani eg sum smádrongur fyrstu ferð kom oman í Grím Kambandsgøtu, har Bjarni Andresen seldi prutl og súkklur og hevði nossligt verkstað, har vit mangan stukku inn á gólvið. Læs resten →

Myndin frá 1949 av Jóannesi Paturssyni “Bóndanum” hongur á bróstinum í kamari á Tjarnargarði. (Mynd: Vagn Erik)

91 ára gamli pápabeiggin Vagn Erik Michelsen hevur búð á Tjarnargarði í ellivu ár. Á bróstinum í kamarinum hongur mynd av trolara, sum pápabeiggin ikki kann greiða frá, tí hann er dementur. Eg veit, at hann sum ungur var telegrafistur við trolaranum Jóannesi Paturssyni ein túr í Grønlandi. Nú ein dagin tók eg myndina av bróstinum og hugdi á baksíðuna, og har stendur skrivað: S/T Jóannes Patursson á heimferð úr Grønlandi í oktober mánað 1949. Tað vil siga fyri sjeyti árum síðani, og tá var Vagn Erik 22 ára gamal. Tú gjørdist forvitin og fór at kanna alt hetta nærri. Læs resten →

Tað skal brótast niður og byggjast upp. Úr neystinum er gott útsýnið út á fjørðin. (Mynd Vágs kappróðrarfelag)

Tá apríl mánaði nærkast, fært tú altíð serliga róðrarkenslu í kroppin. Áhugavert og spennandi at fylgja við á síðulinjuni, hvussu gongst at manna bátarnar kring landið. Eitt eru stóru róðrarfeløgini í Suðurstreymoy Róðrarfelagið Knørrur, Havnar Róðrarfelagið og Argja Róðrarfelag, men annað er, hvussu gongst at manna bátar aðrastaðni í Føroyum. Hetta hevur altíð havt mín stóra áhuga, tí kappróður hevur djúpar røtur nógvastaðni kring landið, men tað haltar mangan at fáa mannað bátarnar. Læs resten →