Úr myndasavninum – Kvinnurnar spældu fyrsta landsdystin 2. november 1974 (e)

Føroyska kvinnulandsliðið 1974. Húkandi f.v: Margit Frisdahl, Kyndil, Halgerð Midjord, Kyndil, Sigrid Andreasen, Stjørnan, Erla Olsen, VÍF, Marjun á Plógv, Kyndil, Jónfríð Sólbjørg, Stjørnan, Johanna Andreasen, Stjørnan, Guðrun Dalsgarð, Kyndil, Súsanna Michaelsen, Stjørnan, Svanna Hanusardóttir, Neistin og Jacobina Joensen, Stjørnan. Tórgerð Klein, Neistin og Jórun Ljósstein, Stjørnan vanta á myndini.
Føroyska kvinnulandsliðið 1974. Húkandi f.v: Margit Frisdahl, Kyndil, Halgerð Midjord, Kyndil, Sigrid Andreasen, Stjørnan, Erla Olsen, VÍF, Marjun á Plógv, Kyndil, Jónfríð Sólbjørg, Stjørnan, Johanna Andreasen, Stjørnan, Guðrun Dalsgarð, Kyndil, Súsanna Michaelsen, Stjørnan, Svanna Hanusardóttir, Neistin og Jacobina Joensen, Stjørnan. Tórgerð Klein, Neistin og Jórun Ljósstein, Stjørnan vanta á myndini.

Føroyska kvinnulandsliðið í hondbólti spældi fyrstu landsdystirnar í 1974. Í Havn 2. novembur ímóti Íslandi og í Klaksvík 3. november ímóti Íslandi. Ísland vann fyrsta dystin 11-7 og seinna dystin 18-7. Myndin omanfyri er av íslendska landsliðnum og føroyska landsliðnum. Føroysku spælararnir síggjast fremst húkandi, og íslendsku spælararnir standa. Niðast í greinini havi eg tosað við Finn Hansson um núverandi støðuna hjá íslendskum kvinnuhondbólti.

Eg havi leitað eftir mynd av kvinnulandsliðnum frá 1974. Bara blaðið 14. septembur tók eftir dystin felagsmynd av íslendsku og føroysku spælarunum. Myndin omanfyri er avrit av myndini í 14. septembur, upprunaliga myndin er tíverri ikki til. Tí er góðskan á myndini so vánalig. Føroysku málini í fyrra dystinum skutu Svanna Hanusardóttir 4, Jónfríð Sólbjørg 2 og Torgerð Klein 1. Málini í seinna dystinum skutu Svanna Hanusardóttir 4, Jacobina Joensen 2 og Jónfríð Sólbjørg 1.

Venjarar hjá føroyska landsliðnum vóru Niels Nattestad og Vagnur Michelsen. Vón okkara er, at kanska onkur áskoðari eisini tók mynd av liðnum í 1974. Um so er, sigið okkum frá.

Íslendskur kvinnuhondbóltur

Ìslendskur kvinnuhondbóltur er mentur nógv seinnu árini.
Ìslendskur kvinnuhondbóltur er mentur nógv seinnu árini.

Nógv vatn er runnið í ánna, síðani íslendska kvinnulandsliðið í hondbólti var í Føroyum og spældi ímóti føroyska landsliðnum í 1974. Eg havi spurt Finn Hansson, hvussu er við íslendskum kvinnuhondbólti, og Finnur sigur: – Stór frambrot fara í løtuni fram í íslenskum kvinnuhondbólti, tí fleiri spælarar spæla í donskum og norsku kappingini. Nakrir spælarar eru komnir aftur til Íslands og hava við sær partar av útlendsku venjingunum við sær aftur til Íslands. Hetta er´stóri munurin frá undanfarnum árum. Kvinnuhondbólturin verður á henda hátt lyftir upp á hægri støði.

Íslenska kvinnulandsliðið spældi í HM og EM-kappingunum seinast, og áhugin er voksin nógv fyri kvinnuhondbólti í Íslandi. Seinnu árini er eisini nógv størri orka løgd í íslendskan kvinnuhondbólt. Ein orsøk er eisini, at íslendska manskappingin er viknað, tí góðu spælararnir, sum fara uttanlands at spæla, gerast yngri og yngri, og tí viknar manskappingin. Eins og í Føroyum missa íslendsku feløgini nógvar ungar góðar spælarar til útlendsk feløg, sigur Finnur.

Tá ið orðini omanfyri eru skrivað, so er sjálvandi spurningurin, hvussu er við føroyska kvinnuhondbóltinum. Er hann eisini mentur seinnu árini, og hvussu standa okkara lið seg í mun til íslendsku liðini? (Vagnur)

 

 

 

 

Viðmerkingar

viðmerkingar

Leave a reply