Bragd og Bragd? Teir umborð á Orminum eru nógv best fyri, og tað, sum teir mistu í startinum, vunnu teir aftur í endanum. (Mynd Hvannrók)

Tá eg leygardag hugdi at kappróðrunum í Kringvarpinum, legði meg allar fyrst eftir at fylgja við, hvussu ymist bátarnir startaðu. Og her er himmalvíður munur. Summir bátar koma slett ikki avstað, meðan aðrir leggja seg klárt á odda við upp til hálva bátslongd eftir fáum tøkum fyri síðani at halda leiðsluna ella missa flogið eftir stuttari tíð. Trý dømi fari eg at nevna hesaferð. Torført at taka myndirnar á eystanstevnu, tí fjarstøðan er so lang frá myndatólinum út til bátarnar.  Læs resten →

Myndin av mammu er tikin, tá hon fylti 98 ár.

Í dag 16. juni fyllir mamma okkara Ása Michelsen 100 ár. Hon býr á Ellisheiminum, men tíverri er hon í løtuni ikki nóg birg at halda føðingardagin. Fyri trimum vikum síðani bæði bant hon og las bøkur. Mamma er púra klár.

Mamma er fødd við Landavegin 16. juni 1918 og er dóttir Christian Christiansen róptur Christian í Hvannasundi og Sigrid Christiansen, sum var úr Frammistovu í Hvannasundi. Tey bygdu sær hús við Landavegin í 1901. Mammu og tey vóru sjey systkin, og mamma var yngst. Tey vóru Jógvan, Christiane rópt Anna Dukk, Louisa, Debes, Edgar og mamma. Sigrid omma var 46 ár, tá hon fekk mammu.

Eftir framhaldskúlan kom mamma at arbeiða hjá Hussted sakførara. Hon hevði lært stenografi hjá systir Jørgen Frants Jacobsen og maksinskriving hjá konu Vilhelm Nielsen, bilseljara. Hussted søkti eftir skrivara, og nógv vóru um boðið, tí tíðirnar vóru ringar og torført var at fáa arbeiði í Havn. Mamma var til upptøkuroynd og samrøðu og fekk arbeiðið. Arbeiði hjá mammu var serliga at vera til fundir, har hon skrivaði samtalur fyrst sum stenografimál, sum hon seinni reinskrivaði til vanligt mál. Læs resten →

Vakurt at fylgja ánni niðan eftir. Frálíkt, at tey varðveittu brandhyljarnar. (Mynd Vagnur)

Nú gangi eg nógvar túrar við hundinum í Plantasjuni, og hvønn dag er okkurt nýtt at síggja. Umframt nógvu eldri fólkini, barnagarðsbørnini og skúlanæmingarnar, so er so nógv annað lív at síggja í Plantasjuni. Nógvar dúgvur, dunnur og onnur fuglasløg, og hissini kettu og rottu sært tú eisini. Vit trongdu til nakað av regni, tí Havnará var turr og eisini eitt sindur skitin.

Hvørja ferð eg gangi niðan ímóti skótahúsinum, hugsi eg um varðveittu brandhyljarnar. Um serliga summarið var savnað vatn í brandhyljarnar, so var vatn var til at taka, um eldur kom í, Tá vóru jú eingir brandbilar. Fyrsti brandbilurin kom ikki fyrr enn í 1948, og fyri tað vóru pumpur sleipaðar kring býin, sum pumpaðu vatn úr brandhyljunum. Minnist ein brandhyl við Ellisheimið, ein niðri á Vaglinum, ein við Sjónleikarhúsið og so hesar, vit síggja á myndini. (Vagnur)

Spennandi róður millum Erlu Kongsdóttir og Sílið við kvinnum í endaspurtinum. (Mynd Hvannrók)

Sum ítróttaskrivari og eygleiðari var eg alt ikki væl nøgdur við avrikið í Kollafirði. Í allar fagrasta róðrarlíkindi, eydnaðist ikki at avgreiða róðrarnar til tíðina. Eftir róðurin við 6-mannaførunum við kvinnum vóru upplýstar nýggjar tíðir. Gentubátarnir skuldu annars til startin klokkan 14.50, men ikki fyrr enn hálva tíma seinni klokkan 15.20 komu bátarnir til startin. Hetta er ikki nóg gott. Bryndis Maria Jóhonnudóttir tók myndirnar fyri Hvannrok.fo.  Læs resten →

Ove Joensen í “Daniu Victoriu” sum bátasmiðurin Hanus Jensen úr Skúgvi smíðaði.

Mánadagin 11. august 1986 klokkan 16.20 ritaði gamli sjógarpin úr Nólsoy Ove Joensen navn sítt klettfast í søguna sum ein av heimsins djarvastu monnum. Eini 25.000 fólk fólk stóðu fram við tí kilometrarlongu Longulinjubryggjuni og fagnaði Ova, tá hann í “Dianu Victoriu” millum tveir føroyskar bátar og stórum og smáum førum afturúr sær róði inn i Keypmannahavnar havn. Onnur 5.000 fólk tóku ímóti honum, tá hann eftir mikið stríð og strev veittraði tútahúgvu síni í aðrari hondini og føroyskum flaggi í hinari, lendi undir Havfrúnni. Millum annað hetta skrivaðu Leivur Hansen og eg i myndinaárbókini, vit góvu út í 1986. Læs resten →

Vøkur góð mynd av Páll Fanga á norðoyastevnu. (Mynd Hvannrók)

Havi til stuttleika hugt eitt sindur í hagtølini frá 2008 til tess at síggja, hvussu gekk tá at manna bátar kring landið. Bátatalið er á leið tað sama í øllum bátastøddum uttan 6-mannaførunum við monnum. Læs resten →

Aldurmunurin er alt ov stórur í barnaróðrinum. (Mynd Hvannrók)

Tá vit hyggja at úrslitunum í barnaróðrunum, so síggja vit, hvussu stóru fjarstøðan er millum fremsta og aftasta bátin. Orsøkin er ógvuliga einfald. Tey ungu kunnu rógva barnaróður sum ellivu, tólv, trettan og fjúrtan ára gomul. Bæði stødd, vekt, aldur og royndir eru ymiskar umborð á bátunum. Vit hava tildømis eisini fekst dømi umborð á Ingibjørg við dreingjum, sum vann allar barnaróðrarnar í fjør. Nú rógva teir dreingjaróður og hava ongan møguleika at koma fram í oddin. Her er aldursmunurin eisini alt ov stórur. Havi sagt tað fleiri ferðir áður. Róðrarsambandið skal fáa endurskoðað aldursmørkini og hyggja at øðrum ítróttagreinum, har tú í bóltspølunum ert tvey ár í hvørjum aldursbólki. Vit mugu ikki bara lata standa til. Læs resten →

Ormurin vann tryggan sigur við Klaksvíkingi og Suðoyingi í hølunum. (Mynd Hvannrók)

Nú RSF hevði sett klokkutíð á róðrarnar, var eg spentur, um tíðirnar fóru at halda. Frálík róðrarlíkindi, men tað byrjaði ikki væl, tí vit mistu smáar tjúgu minuttir í fyrsta FM-róðrinum, sum skuldi byrjað klokkan 15.20. Men tey megnaðu at vinna tíðina innaftur, og 10-mannaførini byrjaðu til tíðina klokkan 17.20. Frálíkt, og vónandi verður góðan avrikið í Klaksvík eisini á hinum stevnunum. Frálíku myndir tók Guðrið Patursson.  Læs resten →

Hugagóðir menn umvæla sílatrappurnar. Gróðlaðarin Adrian Strauss Joensen stendur fyri arbeiðinum. (Mynd Vagnur)

Fríggjadagin kom eg í Sandagerð at hyggja at, meðan teir umvældu sílatappurnar í Sandá, Hesaferð við fossin. Tað var miðsleiðis í 1950-árunum, at menn gjørdu fyrstu sílatrappurnar í Sandá. Hetta var gjørt til tess at hjálpa sjósílunum at koma niðan í ánna á gýta. Sílini fara síðani aftur á havbit at vaksa seg stór fyri síðani at koma aftur í ánna. Sjósílini er kná, men tey hava sína avmarkingar, tí verða sílatrappur gjørdar. Læs resten →

Vit minnast syrgilig vanlukkuna á Keypmannar havn, tá vatnskutari rendi við nógvari ferð á lítlan leigaðan ferðamannabát. Tvær ungar amerikanskar kvinnur doyðu. Førarin á skutaranum var fongslaður fyri óviljað manndráp, og onnur nýggju ungfólk vóru eisini ákærd í málinum, tí tey rýmdu frá staðnum og eisini sigldu alt ov skjótt í havnini. Í Danmark er lógarverk um skjóttgangandi vatnskutarar og skjóttgangandi bátar. Millum annað skal ein vatnskútari vera 300 metrar úr landi. Men í Føroyum finst eingin lóg á økinum. Men er kunngerðin ávegis, verður sagt frá Sjóvinnustýrinum. Um hesa tíðina í fjør segði havnarmeistarin í Havn og løgreglan við Hvannrok. Svarini vóru stutt. Læs resten →