Vakri Havnarbáturin frá 1971. Sjálvandi skal báturin varðveitast. (Mynd Vagnur)

Í illfýsna veðrinum í Álakeri hósdagin sást tú fjónað og vátt 10-mannafar standa við bingju. Kendi beinanvegin Havnarbátin frá 1971, sum Niclas í Koltri smíðaði, og sum tú hevur so nógv góð minni um. Nú sýnist, sum felagið ikki megnar at herberga søguliga 10-mannafarinum, tí pláss er ikki fyri øllum bátunum. Í neystinum er pláss fyri seks bátum, og har standa Havnarbáturin, Ørvur og 5-mannaførini Sílið, Drekin, Títlingur og Ingibjørg.

Í gamla neystinum – Hornaneystinum – standa 6-mannafarið Gongurólvur og ein Havnarbáturin frá 1998, sum eldri rógvarar rógva við. Fyrst í næsta ár fær felagið nýtt 6-mannafar, sum fær navnið Víkingur, so nú vantar bátapláss. Læs resten →

Neistakvinnur fara út um Molan í 1950 á veg til Norra. Nógv fólk veittra teimum farvæl. (Mynd Elsa Horn)

Okkara samfelag er nógv broytt, síðan neistakvinnur í 1950 fóru við Tjaldrinum til Norra at spæla hondbólt. Neistakvinnur vóru settar av við “Steinin” í Norra, har leiðin gekk til Harstad at spæla hondbólt, og Tjaldur sigldi víðari til Keypmannahavnar. Um hesa ferð hava eg skrivað áður. Áhugavert er tó at síggja myndina av Molanum frá 1950, tí eystara bryggja er stutt um hetta mundið. Læs resten →

Pápi min Helge Michelsen, sytkinabarnið Christian Cristiansen og eg koma at landi. Vit avgreidd fyrst, og so fingu pannukøku og drekkamunn. Egil Restoff frá Lions tekur ímóti.

Ì 1970-árunum fór Lions undir at skipa fyri fiskikappingum í Havn. Heilt nógvur bátar vóru við fyrstu árini, og eg minnist væl fyrstu fiskikappingina, har fiskurin varð avreiddur á Vestaru bryggju, har hann var seldur á uppisølu. Ein, tveir, tríggir og einstøkum fýra mans vóru í hvørjum báti. Silvurtoskin fekk báturin, sum í miðal fiskaði mest pr. mann. Í 1974 keypti eg 8-mannafar frá Alberti Simonsen á Válinum. Og sjálvandi meldaðu vit okkum til fiskikappingina, sum var áhugaverd og spennandi. Læs resten →

Hví skuldi Tórshavnar kommuna soleiðis uttan vit og skil oyðileggi vakra náttúruøkið á Sundi. 

Seinast í 1980 – árunum skrivaði tú fyrstu greinina um Sund, tá Tórshavnar kommuna smoygdi óbrúkuliga havn á Sundi niður yvir høvdið á bóndahjúnunum, kalbaksfólki og okkum øðrum borgarum. Kalbaksfólk ávaraðu og onnur søgdu beinanvegin, at útgrunt var eystureftir, og var ikki grótkast lagt út frá sjóvarmálanum, so kundi nýggja havnin ikki brúkast. Men eingin á Vaglinum lurtaði, og vit, sum funnust at, fingu rætt um illa frágingnu og óbrúkiligu havnina. Nú er grótið frá undirsjóvartunlunum komin á breddan í  kommunuvalinum komandi í Tórshavnar kommunu. Tí nakrar viðmerkingar. Læs resten →

Kenni øll andlitini men bara nøkur nøvn. Frá vinstru Leon Andreassen (1945-2001), Dánjal Niclas Niclasen (1929-2010), nummar fimm Luddi Dam Jacobsen (1938-1986) og næst uttast Hans Petur Brekkstein (1926-2009) Teir leggja betongdekk á Havnará. Myndin frá umleið 1960, og onkur kann siga okkum, hvørjir hini menninir eru.

Tá tú fekst forvitisligu myndina sendandi frá Annfinni Brekkstein, reikaðu tankarnar um persónarnar á myndini og ikki minst, tá partar av Havnará vóru fjaldar við betongi. Á myndini eru kend andlit millum annað Hans Petur Brekkstein pápi Annfinn, sum tú kendi væl. Menninir eru í holt við at fjala Havnará við betongi allar helst frá leiðini frá Ebenezer fram við Tinghúsinum og oman á Vaglið. Myndin frá um leið 1960.. Trupulleikan eru nú við slíkum eldri myndum, at eingin er at spyrja, tí menninir eru farnir. Kenni øll andlitini men ikki øll nøvnini, men tað kann onkur siga okkum. Læs resten →

Neystið er frá 1970-árunum. Pláss til fýra bátum, frálíkur dráttur og tvær rúmligar hæddir. (Mynd Vagnur)

Seinstu viku í dýrdarveðri gekk leiðin til Sørvágs eftir nakað av laksi. Vit koyrdu báðar vegir eftir oyggj, og komin í Vágarnar reikaðu tankarnar um kappróðurin í oynni. Nógv avbera góð róðrarminni og nógv fyrikomandi róðrarfólk. Ja, Sørvágur, hesin vakri fjørður og ikki minst sandur, sum skiftir skap alt eftir um tað er flóð ella fjøra.

Tá tú stóðst og eygleiddi stóra neystið hjá Sørvágs Róðrarfelag, kom tær til hugs grein, tú við sorgblídni skrivaði í 2013 við yvirskriftina: Sørvágs Róðrarfelag eigur stórt neyst men ongar rógvarar. Nú sjey ár seinni er lagið betri í Sørvági, og djúpu róðrarkenslurnar í bygdini eru vaknaðar úr dvala, tí felagið hevur í summar havt besta róðrarár í nógv, nógv ár. Forkvinnan í felagnum eitur Anja Magnussen, og hon sigur. Læs resten →

Allan Mouritsen er formaður í Róðrarfelagnum Knørri, og her stendur hann á grundøkinum í Álakeri, har nýggja neystið skal standa. Spennandi ætlan, og neystið kemur at hava góðan drátt oman á sjógv.. (Mynd Vagnur)

Tá tú herfyri sást Allan Mouritsen formann í Róðrarfelagnum Knørri siga, at felagið ætlar at byggja nýtt neyst í Álakeri, gjørdist tú forvitin. Kenni alla søguna um felagið, og Allan er fjórði formaður í róðrarfelagnum, tú samskiftir við um grein um róðarumstøður hjá  Róðrarfelagnum Knørri. Felagið hevur síðani á sumri 2010 húsast í friðaðum neysti ”Evensens pakkhús” við Müllers brúgv. Gott pláss til bátar, men eingir aðrir hentleikar sum skiftingarrúm, brúsur, vs-ir og venjingarrúm.

– Vit ynskja at savna alt virksemið hjá felagnum á einum stað, og nú bátahavn skal gerast í Álakeri, gerst eisini møguleiki hjá okkum at byggja nýtt neyst. Ætlanin er ung, og allar tekningar eru ikki lidnar, og fíggingin ikki enn komin á pláss. Neystið verður 630 fermetrar í tveimum hæddum og kanska eisini við lofti, sigur Allan. Læs resten →

Seinnu árini

Maksina hevur mest sum staðið í stað og brekka harða hellu, sum sjálvandi átti at verið sprongd. (Mynd Vagnur)

Seinnu árini havi vit lisið og hoyrt um óljóð frá skipum, hvørs avleiðingar eru, at fólk ikki fáa náttarsvøvn, sum sjálvandi er fólkarættur. Men onnur óljóð órógva so mikið nógv og eru so tyngjandi, at fólk mugu rýma úr húsunum. Vanliga heldur borgarin seg aftur at mótmæla og grenja, tí slík arbeiði vara vanliga stutt tíðarskeið. Men í einstøkum førum er óljóðið so langt úti, at tað fer út um øll mørk. Talan er um brekka harða hellu millum hús. Her eitt dømi. Læs resten →

Tey níggju systkini. Standandi frá vinstru: Regin, Bogi, Hugin, Heðin, Hjalti og Bjarni. Fremst frá vinstru: Magnhild, Helga og Ása. Myndin tikin fyri umleið tíggju árum síðani. (Myndaeigari Hjalti)

Stór miðsavnan byrjaði eftir seinna heimsbardaga í Føroyum eins og í øðrum norðanlondum. Løgið at hugsa sær, at fyrst í 1900 – talinum búðu 10% av fólkatalinum í Føroyum í Havn, og nú í 2020 fleiri enn 40%. Fólk flyta har, tey fáa arbeiði og harvið betri umstøður. Í 1946 flutti stór familja úr Sumba til Havnar, familja, sum vóru faðir, móðir og níggju børn. Hetta var sjómansskúlalærarin Johan Samuelsen og konan Sofía, sum bæði vóru úr Sumba.

Eftir at hava búð við Hoydalar og aðrastaðni í býnum, komu tey í 1957 á búgva við Landavegin í grannalagnum hjá okkum, og hetta vóru siðulig, fyrikomandi og rólig fólk. Maður, kona, tríggjar gentur/kvinnur og seks menn/dreingir, sum tú komst at kenna øll meira og minni. Nøkur orð um familjuna. Læs resten →

Petur var mettur sum “kongurin” á Eiði. Hann brendi fyri ítróttinum í bygdini.

Nógv er at tríva í av góðum hondbóltsminnum, og hesuferð steðgi eg eitt bil við Peturi Reinert læknan av Eiði, sum einaferð bjargaði mær skotarminum í einum hálvleiki í høllini á Hálsi. Hetta var fyrst í 1970-árunum. – Petur Reinert var eitt slagi av kongi á Eiði, tí hann var í fremstu røð alla staðni, tað veri seg í hondbólti, fótbólti, slóðaði fyri flakavirkinum og keypti skip, sigur vinmaðurin Knút Vesturdal. Læs resten →