Úr myndasavninum – Áhugaverd mynd av brúgv frá Krákusteini og yvir á Skansan

Myndin er tikin í 1950. Skansabrúgvin var tikin niður í 1952. (Mynd Forminnissavnið.

Havi áður sæð myndina omanfyri, men ongantíð gjørt mær greitt, hví henda brúgv var bygd júst soleiðis. Tá farið var undir at gera havnarlagið eystanfyri í 1922, skuldi nógv grót brúkast. Sprongt var frá sjóvarmálanum og eystureftir. Um somu tíð vóru fólk farin at seta búgv eystanfyri, á Abbatrøð og har um leiðir. Fyri at nýggi býarparturin eystanfyri skuldi hava samband við restina av Havnini, var neyðugt at spreingja eina geil frá havnarlagnum og yvir í Jónas Bronckgøtu.http://www.hvannrok.fo/2017/09/22/ur-myndasavninum-ahugaverd-mynd-av-brugv-fra-krakusteini-og-yvir-a-skansan/ Skansin var tíðandi partur av havnini tá, tí har helt politistaliðið til, og har var dómhús og fongsul.

Vitin og veðurmasturin vóru eisini á Skansanum. Nú fasta sambandið við Skansan var sprongt burtur, var neyðugt at gera brúgv av Krákusteini og yvir á Skansan. Nú eg  siti og hyggi at myndini, komi eg at hugsa um, nær kommunan fekk sær grótbrot upp við Oyggjarvegin. Hetta veit kanska onkur at siga okkum. Á myndini omanfyri sæst, at grótbrotið er har, sum nú er niðurlagt og verður brúkt at hýsa brandstøð og øðrum virksemi hjá kommununi. Arbeiddi sjálvur í Grótbrotinum í 1966/1967, og tá var eisini asfaltstøð í grótbrotinum. Minnist, tá alt dustið frá bæði knúsara og asfaltinum fór við vindunum niður yvir húsini sunnafyri og eystanfyri grótbrotið. Hetta høvdu fólk í dag ikki funnið seg í. (Vagnur)

Úr myndasavninum – Nakrar hugleiðingar um eitt 10-mannafar

Havnarbáturin 2001: Róðursmaðurin eitur Jógvan Jacobsen. Á lærbekki sita Jógvan Clementsen í bagborð og Ragnar Thomsen í stýriborð. Á eystrúmsbekki sita Marius Joensen í bagborð og Magni Brøðraberg í stýriborð. Á rúmbekki sita Jógvan Lützen í bagborð og Mayfinn Norðoy í stýriborð. Á bógbekki sita Ingi á Tórgarði í bagborð og Skarpheðin Njálsson í stýriborð. Á toftubekki sita Óli Svein Hansen í bagborð og Halgir Dahl Olesen. (Mynd Vagnur)

Nógv havi eg góð minnini frá kappróðri, har eg eri og var eitt slag av hjálparmanni. Kom av tilvild at stima við Havnarbátinum í 1996, og hetta skuldi gerast góð upplivilsi saman við vælvandum og fyrikomandi rógvarum. Ì fleiri ár stimaði eg hvørt venjingarkvøld við Havnarbátinum, og uppskriftin var hin sama mest sum hvørt ár. Tað var at finna og venja ferðina, sum skuldi til, til tess at koma heilt fram í oddin. Ferðmátarin í báti okkara, og ljóðið á motorinum boðaði rógvarunum frá, um vit vóru á rættari leið. Myndina omanfyri tók eg í 2001, Vit vistu næstan uppá meturin, hvussu stóð til umborð. Í 2001 vann Havnarbáturin allar róðrarnar og harvið FM-heitið. Frálík positiv manning at vera saman við. Les meira…

Í fagrasta summarveðri í Hvannasundi var sett punktum fyri kappróðrarárið 2017

6-mannaførini við monnum. Nærmast Sundabáturin, síðani Páll Fangi, Lómur, Hósvíkingur og Gongurólvur. (Mynd Hvannrók)

Tað frøir mítt róðrarhjarta, at ódnartøk eisini vera fyriskipað í Hvannasundi. Í sambandi við at Norðdepil í fjør fylti 150 ár, ynsktu tey at fáa ódnartøkini norður, og róðrarnir eydnaðust so mikið væl, at tey bjóðaðu seg eisini fram í ár. At fara Norður um Fjall við so nógvum bátum á vognum gjøgnum tveir trongar ótíðarhóskandi tunlar frá 1967, krevir sítt. Hetta eyndaðist eisini væl, tí løgreglufólk stóð við tunnilsmunnarnar og leiddu ferðsluna gjøgnum í smáum “konvoium”. Føroyskur kappróður má ikki miðsavnast, og heldur ikki ódnartøkini. Í fagrasta summarveðri vóru ódnartøkini í Hvannasundi væl fyriskipað og avgreidd, og sum eisini setti punktum fyri róðrarárið 2017. Marnhild Sørensen er forkvinna í Norðdepils-Hvannasunds róðrarfelag, og Anna Arnfríðudóttir Andresen er nevndarlimur, og tær havi eg tosað við. Les meira…

Úr myndasavninum – Frálík róðrarmynd í Runavík í 1960-árunum

Tey skoða kappróðrarbátar á sandinum í Runavík. Stórur áhugi var altíð at síggja bátarnar. 

Føroysk róðrarsøga er áhugaverd, og nógv lesitilfar og myndir eru at finna ymsastaðni. Á heimasíðuni Drekin.fo brúktu menn í 2003 vikur at skriva inn øll hagtøl aftur til 1973, men nú kanst tú í Kringvarpinum síggja hagtøl aftur til 1960. Á Stavnur.fo eru eisini nógv gomul hagtøl at síggja. Úr hagtølunum kanst tú lesa mangt millum annað, at róð var fyrstu ferð á skálafjarðarstevnu í 1961 og á varmakeldu í 1963. Vildi mett, at myndin omanfyri er frá miðskeiðis í 1960-árunum. Tríggir gulir bátar eru har Eysturoyingur, Sølmundur og Tjaldur. Vit síggja eisini bátarnar úr Vestamanna, og hvítt drekastevnu kemur undan longst burtur. Tá var vanligt, at bátarnar stóðu til framsýningar báðar stevnudagarnar, og nógv fólk gingu millum bátarnar at síggja vøkru kappróðrarbátarnar. Men aftur til hagtølini. Les meira…

Tey ungu hava ikki eins góðar dansimøguleikar og vit høvdu

Faroe Boys spældi í Sjónleikarhúsinum mikukvøld. Frá vinstru Tummas, Robert, Bjarni, Milson, Trygvi og Atli. 

Tá ið eg dagliga gangi fram við Sjónleikarhúsinum í Havn, hugsi eg mangan, hvussu góðar dansimøguleikar vit høvdu, tá ið vit vóru ung í 60-árunum. Tríggjar ferðir um vikuna vóru møguleikar at fara í dans. Mikukvøld og Sunnukvøld í Sjónleikarhúsinum og leygarkvøld í klubbanum og eitt skifti í Losjuni. Vildu tú hava gott pláss at dansa, fórt tú í dans klokkan hálvgum tiggju, og dansurin endaði á miðnátt. Í Sjónleikarhúsinum spældi Faroe Boys mikukvøld og Goggan sunnukvøld. Í klubbanum spældu ymsir tónleikarbólkar Simme og tey, Tey av Kamarinum og onnur. Men hvar blivu dansuviðurskiftini av hjá teimum ungu? Les meira…

Ódnartøkini í Runavík vóru sum altíð væl avgreidd – og blíðskapurin var góður

Jallurin, sum er fremst, vann tveir av dreingjaróðrunum. Nærmast Báran, síðani Jallurin, Sílið, Drekin og Ørnin. (Mynd Hvannrók)

Tá eg leygarmorgunin í Álakeri sá rógvarar gera klárt at fara til Runavíkar at rógva ódnartøk, reikaðu tankarnir eina løtu, hvussu nógv føroyskur kappróður er broyttur, síðan eg fyrstu ferð fyri 55 árum síðani kom oman í gamla neystið Álaker. Og her hugsi eg eisini um flutningin av bátum. í 1962 var einki Argja Róðrarfelag ella Róðrarfelagið Knørrur, og koyrast kundi ikki til Vestmannar ella Kollafjarðar, tí Oyggjarvegurin var ikki bundin saman fyrr enn 6. juni 1966. Tað vil siga, at tú slapst bara sjóvegis á jóansøku, vestanstevnu, eystanstevnu og norðoyastevnu. Havnar Róðrarfelag átti tá bara tríggjar bátar Havnarbátin, Ørv og Sílið. Les meira…

Úr myndasavninum – 60 ára gomul mynd av tónleikabólkinum “Skiffle baljan”

Bólkurin Shiffle baljan” avmyndað í 1957. Frá vinstru: Magnus Pauli Magnussen, sáli, Kaj Åge Troest, Tórur Debes Joensen, Páll Johansen,, Finn Jacobsen og Kári Mouritsen. (Mynd Havnin – fólk og yrki. )

Unglingarnir á myndini eru skótar úr Skótaliði Sigmunds Brestissonur, sum í 1957 vóru á jambouree í Onglandi á 100 ára degi Baden Powells og 50 ára degnum hjá skótarøðsluni. Í Onglandi komu hesir ungu í sambandi við Skiffletónleikin, sum hevði sín uppruna frá trælunum í Amerika Trælirnir høvdu ikki talufrælsi, men brúktu tónleikin við heimagjørdu ljóðførum at siga frá. Í 1950-árunum vann hesin tónleikur fram, og nógvir tónleikabólkar, sum seinni gjørdust verðinskendir bólkar, byrjaða sum shifflebólkar. The Beatles er ein av bólkunum, sum hevði sín uppruna úr bólkinum The Quarrymen. Skiffleboard/washboard merkir vaksibretti, og tað vóru hesi húsahaldsljóðførini, sum komu at seta sín dám á tónleikin, sum var grein av jazz og bluestónleiki. Hesi heimagjørdu amboðini vóru at hoyra í tónleikinum, og serliga ljóðið frá vaskibrettinum eru kent frá nógvum kendum løgum. Hyggja vit nærri at myndini, so stendur Ceylon Tea á kassanum, og eg minnist væl hesar kassar frá Smæruni, har pápi mín arbeiddi. Tá keyptu tú te í leysari vekt. Eisini sígga vit vaskibrettið, tunnuna og blikkdósirnar. Tónleikararnir frá vinstru eru Magnus Pauli Magnussen, sáli, Kaj Åge Troest, Tórur Debes Joensen, Páll Johansen “á Lag, Finn Jacobsen, sáli og Kári Mouritsen. Á myndini eru teir millum fimtan og seytjan ára gamlir. Heimaftir úr Onglandi skipaði skótaliði fyri einum “Gang Show” í Sjónleikarahúsinum. Skifflebólkurin á myndini varð stovnaður til hesa framførslu. Minnist væl sum skóti, at til ymiskt undirhald og veitslur, vóru hesi heimagjørdu ljóðførini at síggja. (Vagnur)

Sílaveiðufelagið hevur umvælt sílatrappurnar við Mylluhylin

Teir mugu leiða vatnið burtur frá sílatrappuni, áðrenn umvælingin fer fram. (Mynd Vagnur)

Tá eg í summar kom fram við Mylluhylin í Sandá, sá eg fleiri menn í ánni. Skjótt gjørdist mær greitt, at átakið við rørum og betong hevði nakað við sílatrappurnar at gera. Vit lærdu at svimja í Myllluhylinum og í minni hyli longri uppi í ánna. Nógvur ungdómur svam í Sandá og í Sandagerði, og  fólk sóust bæði fiska og fanga síl í ánni. Í Sandagerði síggjast framvegis fólk vassa upp undir miðju við sílatráðu í hond. Tvær sílatrappur eru í Sandá, og eru tær við Mylluhylin og fram við fossinum í Sandagerði. Við Sandá henda dagin hitti eg Óla Petersen, sum er skrivari í Sílaveiðufelagnum, og Óli sigur: Les meira…

Úr myndasavninum – Menn koyrdu vanliga ikki barnavogn fyri 75 árum síðani

Mynd frá 1943 av pápa, mammu og systir okkara.

Myndin omanfyri er av pápa okkara Helga Michelsen, sála, og mammu okkara Ásu Michelsen, sum fylti 99 ár 16. juni og býr á Ellisheiminum. Myndin er tikin í 1943, tí smágentan er systir okkara Chirstin, sum her má vera eitt ára gomul. Hon var fødd 8. juni 1942. Nógv áhugavert er knýtt at hesi myndini, tí eitt eru fólkini, annað er barnavognurin, sum hevur annað snið enn barnavognarnir í dag. Mamma sigur, at tey keyptu barnavognin brúktan, tí nýggjur barnavognur kostaði nógv. Vit tosa mangan um býar- og bygdarsøvn. Tá vit goyma ellisakfør, sum er partur av føroysku bilsøguni, so eru barnavognar eisini søga. Tú skuldi kunna sæð slíkan barnavogn á onkrum býarsavni. Annars havi eg altíð hoyrt, at pápa okkara var fyrsti maðurin við Landavegin ella kanska yvirhøvur, sum fór í barnburðarfarloyvi. Tey høvdu heldur ongantíð áður sæð mann koyra barnavogn, tá pápi okkara koyrdi barnavogn í gøtunum. Hetta gjørdu menn ikki tá, havi eg fingið at vita frá fleiri eldri fólkum. Í Smærurni, har pápi okkara arbeiddi, flentu tey eitt sindur at, at nú fór Michelsen í barnburðafarloyvi. Hann fekk sær frí í fjúrtan dagar, tí konan skuldi eiga fyrsta dagin. Trupulleikin var, at mamman gekk yvir tíðina, og teir fjúrtan dagarnir vóru um ganga undan. Men so kom barnið. Áhugavert at síggja pápa okkara í vesti, tí tað gjørdi hann altíð, tá hann skuldi í betri klæði. (Vagnur)

Úr myndasavninum – Heilivágurin, tuberklasjúklingarnir fingu, var góður matur og frísk luft.

Minna Michelsen til vinstru og Guðrun Lützen rópt Gutte. Hon var systir Esther Djurhuus, sum arbeiddi sum tannlækni her í húsinum. .

Tað kom ikki óvart á fólk, at heili trýss stovnar, feløg og áhugabólkur vilja sleppa niðan í Hoydalar, tá Studentarskúlin flytir út í Marknagil. Økið er bæði søguligt og vakurt, tó so, at hasin betongkassin og bingjurnar eru alt annað enn vakurt og skuldi verið burturbeint, so vakra økið kemur til sín rætt aftur. Sanatoriið fyllir 110 ár í ár, og tað var ikki av tilvild, at Sanatoriið, sum skuldi hýsa sjúklingum smittaðir við tuberklum, var bygt so langt frá bygdum øki. Her spældi inn smittivandin. Pápasystir mín Minna Michelsen fekk tuberklar sum tjúgu ára gomul og búði á Sanatoriinum í fleiri tíðarskeiðum. Átta ár seinni mátti hon lúta fyri herviligu sjúkuni. Ùr myndabók hjá Einari Michelsen systkinabarni, havi eg avmyndað nakrar myndir tiknar í Hoydølum, tá Minna var innløgd har. Niðanfyri orðini skrivaði eg fyri tveimum árum síðani, og eg hava lagt nakað aftrat. Les meira…